چو در کابل این داستان فاش گشتسر مرزبان پر ز پرخاش گشتفهرست بخش‌های این فصل
پیش از خواندنخلاصهٔ این بخش خلاصهٔ هوش مصنوعی
به روایت فردوسی۳۹ بیت بخش ۱۶ ـ تدبیر سیندخت برای رفتن به نزد سام
با شمارهٔ هر بیت، پیوند همان بیت را باز کنید.
برآشفت و سیندخت را پیش خواندهمه خشم رودابه بر وی براندبدو گفت کاکنون جزین رای نیستکه با شاه گیتی مرا پای نیستکه آرمت با دخت ناپاک تنکشم زارتان بر سر انجمنمگر شاه ایران ازین خشم و کینبرآساید و رام گردد زمینبه کابل که با سام یارد چخیدازان زخم گرزش که یارد چشیدچو بشنید سیندخت بنشست پستدل چاره‌جوی اندر اندیشه بستیکی چاره آورد از دل به جایکه بد ژرف بین و فزاینده رایوزان پس دوان دست کرده به کشبیامد بر شاه خورشید فشبدو گفت بشنو ز من یک سخنچو دیگر یکی کامت آید بکنترا خواسته گر ز بهر تنستببخش و بدان کین شب آبستنستاگر چند باشد شب دیریازبرو تیرگی هم نماند درازشود روز چون چشمه روشن شودجهان چون نگین بدخشان شودبدو گفت مهراب کز باستانمزن در میان یلان داستانبگو آنچه دانی و جان را بکوشوگر چادر خون به تن بر بپوشبدو گفت سیندخت کای سرفرازبود کت به خونم نیاید نیازمرا رفت باید به نزدیک سامزبان برگشایم چو تیغ از نیامبگویم بدو آنچه گفتن سزدخرد خام گفتارها را پزدز من رنج جان و ز تو خواستهسپردن به من گنج آراستهبدو گفت مهراب بستان کلیدغم گنج هرگز نباید کشیدپرستنده و اسپ و تخت و کلاهبیارای و با خویشتن بر به راهمگر شهر کابل نسوزد به ماچو پژمرده شد برفروزد به ماچنین گفت سیندخت کای نامداربه جای روان خواسته خواردارنباید که چون من شوم چارهجویتو رودابه را سختی آری به رویمرا در جهان انده جان اوستکنون با توم روز پیمان اوستندارم همی انده خویشتنازویست این درد و اندوه منیکی سخت پیمان ستد زو نخستپس آنگه به مردی ره چاره جستبیاراست تن را به دیبا و زربه در و به یاقوت پرمایه سرپس از گنج زرش ز بهر نثاربرون کرد دینار چون سیهزاربه زرین ستام آوریدند سیاز اسپان تازی و از پارسیابا طوق زرین پرستنده شستیکی جام زر هر یکی را به دستپر از مشک و کافور و یاقوت و زرز پیروزهٔ چند چندی گهرچهل جامه دیبای پیکر به زرطرازش همه گونه گونه گهربه زرین و سیمین دوصد تیغ هندجزان سی به زهراب داده پرندصد اشتر همه مادهٔ سرخ مویصد استر همه بارکش راه جوییکی تاج پرگوهر شاهوارابا طوق و با یاره و گوشواربسان سپهری یکی تخت زربرو ساخته چند گونه گهربرش خسروی بیست پهنای اوچو سیصد فزون بود بالای اووزان ژنده‌پیلان هندی چهارهمه جامه و فرش کردند بارپایان بخش ۱۶ ـ تدبیر سیندخت برای رفتن به نزد سام
بازگشت به آغازدربارهٔ متن و منبع
نام منبع ثبت‌شده برای این بخش: ویکی‌درج
گفت‌وگو دربارهٔ این بخش
دیدگاه‌های خوانندگان ۰
برداشت، پرسش یا نکتهٔ خود دربارهٔ این بخش از شاهنامه را بنویسید. دیدگاه‌ها پس از تأیید مدیریت نمایش داده می‌شوند.
برای ثبت دیدگاه، وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود و ثبت دیدگاه
هنوز دیدگاه تأییدشده‌ای برای این بخش ثبت نشده است. شما آغازگر گفت‌وگو باشید.