جست‌وجو در شاهنامه

خرد یافته مرد یزدان‌پرست

بدو در یکی چشمه گوید که هست

چنین گفت روشن‌دل پر خرد

که هرک آب حیوان خورد کی مرد

نمیرد کسی کو روان پرورد

به یزدان پناهد ز راه خرد

یکی برد زان سنگ و دیگر نبرد

یکی دیگر از کاهلی داشت خرد

به مردی و رادی و بخش و خرد

ز اندیشهٔ هر کسی بگذرد

بیاورد زین هر یکی ده هزار

خردمند گنجور بربست بار

به پیش آمدندش بزرگان شهر

کسی کش ز نام و خرد بود بهر

گرفتند زیشان فراوان اسیر

زن و کودک خرد و برنا و پیر

سکندر برو آفرین کرد و گفت

که با تو همیشه خرد باد جفت

گذشتند بر آب هفتاد مرد

خرد یافته مردم سالخورد

هرانکس که زاید ببایدش مرد

اگر شهریارست گر مرد خرد

تو پند من ای مادر پرخرد

نگه‌دار تا روز من بگذرد

وفا و خرد نیست نزدیک تو

پر از رنجم از رای تاریک تو

جهاندار ابوالقاسم پر خرد

که رایش همی از خرد برخورد

نگه کن که این نامه تا جاودان

درفشی بود بر سر بخردان

چو زو بگذری نامدار اردوان

خردمند و با رای و روشن‌روان

پسر بد مر او را یکی شادکام

خردمند و جنگی و ساسان به نام

به هندوستان در به زاری بمرد

ز ساسان یکی کودکی ماند خرد

که این کم خرد نورسیده جوان

چو رفتی به نخچیر با اردوان

نکردی به تو دشمنی ار بدی

که خود کرده‌ای تو به نابخردی

بی‌اندازه زیشان گرفتار شد

سترگی و نابخردی خوار شد

همی خواندندی ورا شهریار

سر مرد بخرد ازو در خمار

یکی مرد بد نام او شهرگیر

خردمند سالار شاه اردشیر

به چشم خرد چیز ناچیز کرد

دو صندوق پر سرب و ارزیز کرد