فصلی از شاهنامهٔ فردوسی

پادشاهی اردشیر

۱۴ بخش برای خواندن

بخش ۱ ـ تاج‌گذاری اردشیر و پیمان دادگری

این متن وصفی از تاج‌گذاری شاهی در بغداد است که بر تخت عاج نشسته و تاج بزرگی بر سر نهاد.

در این متن داستان مرگ شاه اردوان و تأثیر آن بر شاه اردشیر و دخترش بیان شده است.

موبد در این بیت‌ها درباره‌ی روزگار سخت و فرمانی که از شهریار صادر شده، سخن می‌گوید.

در این متن از داستانی باستانی سخن می‌رود که به تولد پسر اردشیر و سرنوشت او مربوط می‌شود.

در این متن، داستانی از دوران شاه اردشیر و فرزندش شاپور روایت می‌شود.

این متن به وصف شاپور و اردشیر می‌پردازد که در مملکتی آرام زندگی می‌کنند و به کارهای جنگی مشغولند.

در این شعر داستانی روایت می‌شود از شاپور، پادشاهی دلاور که همراه با خردمند خود به شکار می‌رود.

در این شعر، داستان تولد اورمزد، فرزند شاپور، روایت می‌شود.

این متن درباره خردمندی و تدابیر اردشیر شاه است.

در این متن، شاهی از ایران سخن می‌گوید که پس از فتح سرزمین‌های روم، چین، ترک و هند به مقام سلطنت می‌رسد.

در این گفتار اردشیر، او به جوانان و پیران نصیحت می‌کند که باید از اصول اخلاقی و دینی پیروی کنند.

در این متن، پیرمردی به نام خراد به شاه اردشیر تبریک می‌گوید و آرزوی پیروزی و خوشبختی برای او و کشورش می‌کند.

این شعر به خریدار مغز (فکر و اندیشه) خطاب می‌کند و او را به ترک دنیای فانی و ناپایدار تشویق می‌کند.

این متن از داستان "شاپور" و پندهای او به فرزندش است.