جست‌وجو در شاهنامه

زن و کودک خرد و پیر و جوان

نمانم که باشد تنی با روان

چنین گفت پیران که خاقان چین

خردمند شاهیست با آفرین

زن و کودک خرد و پیر و جوان

نه شاه و کنارنگ و نه پهلوان

بدو گفت کاموس کای پر خرد

دلت یکسر اندیشهٔ بد برد

به پیران چنین گفت هومانِ گُرد

که دشمن ندارد خردمند خُرد

کنون ای خردمند روشن‌روان

بجز نام یزدان مگردان زبان

که روزی شوی ناگهان سوخته

خرد سوخته چشم دل دوخته

بکند این گرانمایگان را ز جای

نزد با دلیر و خردمند رای

بفرمان گرسیوز کم خرد

سر اژدها را کسی نسپرد

اگر یار باشد روان با خرد

بنیک و ببد روز را بشمرد

کسی کو کند زین سخن داستان

نباشد خردمند همداستان

شما را ز رستم نبود آگهی

مگر مغزتان از خرد شد تهی

ازان پس بگرز گران دست برد

بزرگش همان و همان بود خرد

زبان را بدشنام بگشاد و گفت

که کس را خرد نیست با مغز جفت

سپهر و زمان و زمین آفرید

روان و خرد داد و دین آفرید

بدان دژ فرستاد با گستهم

دو گرد خردمند با اوبهم

چنین تا در دژ یکی حمله برد

بزرگان نبودند پیدا ز خرد

ز بهر بر و بوم و پیوند خویش

زن و کودک خرد و فرزند خویش

گر ایدونک این جادوی بی‌خرد

ز پیمان یزدان همی بگذرد

کسی کش خرد باشد آموزگار

نگه داردش گردش روزگار

تو بر کردگار روان و خرد

ستایش گزین تا چه اندر خورد

ببین ای خردمند روشن‌روان

که چون باید او را ستودن توان

تو خستو شو آنرا که هست و یکیست

روان و خرد را جزین راه نیست