جست‌وجو در شاهنامه

گرفتند یکسر شمار سپهر

که دارد بران کودک خرد مهر

گرفتیم و جستیم راز سپهر

ندارد بدین کودک خرد مهر

نگر تا چه گفته‌ست مرد خرد

که هرکس که بد کرد کیفر برد

دل رستم از رخش شد پر ز خشم

زمانش خرد را بپوشید چشم

زواره به چاهی دگر در بمرد

سواری نماند از بزرگان و خرد

دل از مرز وز خانه برداشتند

زن و کودک خرد بگذاشتند

بدو گفت زال ای زن کم خرد

غم ناچریدن بدین بگذرد

سر هفته را زو خرد دور شد

ز بیچارگی ماتمش سور شد

چو باز آمدش هوش با زال گفت

که گفتار تو با خرد بود جفت

خردمند را شاد و نزدیک دار

جهان بر بداندیش تاریک دار

بخور هرچ برزی و بد را مکوش

به مرد خردمند بسپار گوش

کنون رنج در کار بهمن بریم

خرد پیش دانا پشوتن بریم

یکی انجمن ساخت از بخردان

بزرگان و کار آزموده ردان

ازو بند بردار گر بخردی

دلت بازگردان ز راه بدی

چو کودک ز خردی به مردی رسید

دران خانه جز بینوایی ندید

یکی خرد صندوق از چوب خشک

بکردند و برزد برو قیر و مشک

یکی گازر آن خرد صندوق دید

بپویید وز کارگه برکشید

چو من برگشادم در بسته باز

به دیدار آن خردم آمد نیاز

اگر بود ما را یکی پور خرد

نبودش بسی زندگانی بمرد

چه گردی همی گرد تیر و کمان

به خردی چرا گشته‌ای بدگمان

نماید که این نامداری بود

خردمند و جنگی سواری بود

دگر باره آمد ز ایوان خروش

که ای طاق چشم خرد را مپوش

برفتند و دیدند مردی جوان

خردمند و با چهرهٔ پهلوان

ز گازر سخن هرچ بشنید نیز

ز صندوق وز کودک خرد و چیز

بفرمود تا موبد موبدان

بخواند ز هر کشوری بخردان

همای آن زمان گفت با موبدان

که ای نامور باگهر بخردان