جست‌وجو در شاهنامه

چو در کارتان باز کردم نگاه

ببندد همی بر خرد دیو راه

تو آگاهی از کار دین و خرد

روانت همیشه خرد پرورد

خرد نیست اندر سر شهریار

که جوید ازین نامور کارزار

من ایدون شنیدستم از بخردان

بزرگان و بیداردل موبدان

نژادی ازین نامورتر کراست

خردمند گردن نپیچد ز راست

همی از پی شاه فرزند را

بکشتم دلیر خردمند را

پشین بود از تخمهٔ کیقباد

خردمند شاهی دلش پر ز داد

بدو گفت رستم که ای نامدار

همیشه خرد بادت آموزگار

هران می که با تو خورم نوش گشت

روان خردمند را توش گشت

سخن هرچ گفتم بجای آورم

خرد پیش تو رهنمای آورم

همی خوب داری چنین راه را

خرد را و آزردن شاه را

برین تخمه این ننگ تا جاودان

بماند ز کردار نابخردان

همه مرگ راایم برنا و پیر

به رفتن خرد بادمان دستگیر

چو خشم آرد از جادوان بگذرد

برابر نکردم پس این با خرد

بترس از جهاندار یزدان پاک

خرد را مکن با دل اندر مغاک

تو با من به بیداد کوشی همی

دو چشم خرد را بپوشی همی

که تا رای یزدان به جای آورم

خرد را بدین رهنمای آورم

کنون بهمن این نامور پور من

خردمند و بیدار دستور من

ز دیدار زاری بیفزایدت

کس از بخردان نیز نستایدت

بگویی بدان پرهنر بخردان

که پدرود باشید تا جاودان

ز تو دور شد فره و بخردی

بیابی تو بادافره ایزدی

هنرهای شاهانش آموختم

از اندرز فام خرد توختم

ز گردون گردان که یارد گذشت

خردمند گرد گذشته نگشت

خردمند و بادانش و دستگاه

به شاهی برافراخت فرخ کلاه

اگر مانم اندر سپنجی سرای

روان و خرد باشدم رهنمای

بزرگست و چون سالیان بگذرد

ازو گوید آنکس که دارد خرد

ببخشاید آن را که دارد خرد

ز اندازهٔ روز برنگذرد