جست‌وجو در شاهنامه

هرانکس که از دادگر یک خدای

بپیچد نیارد خرد را به جای

تهمتن چو از خواب بیدار شد

سر پر خرد پر ز پیکار شد

دبیری خردمند بنوشت خوب

پدید آورید اندرو زشت و خوب

خرد داد و گردان سپهر آفرید

درشتی و تندی و مهر آفرید

کنون گر شوی آگه از روزگار

روان و خرد بادت آموزگار

یکی انجمن ساخت از بخردان

ز بیداردل پیر سر موبدان

همی تاج او خواست افراسیاب

ز راه خرد سرش گشته شتاب

ز هر گونه‌ای هست آواز این

نداند به جز پر خرد راز این

خرد نیست او را نه دانش نه رای

نه هوشش بجایست و نه دل بجای

چو همره کنی جنگ را با خرد

دلیرت ز جنگ‌آوران نشمرد

خرد را و دین را رهی دیگرست

سخنهای نیکو به بند اندرست

برین و بران روز هم بگذرد

خردمند مردم چرا غم خورد

روانش خرد بود تنْ جانِ پاک

تو گفتی که بهره ندارد ز خاک

یکی آنک بر تو چنین گشته‌ام

خرد را ز بهر هوا کشته‌ام

هنوز آن زمان گستهم خرد بود

به خردی گراینده و گرد بود

نهانی بسازیم بهتر بود

خرد داشتن کار مهتر بود

به ایران ار ایدون که سهراب گرد

بیاید نماند بزرگ و نه خرد

شما هر کسی چارهٔ جان کنید

خرد را بدین کار پیچان کنید

کسی را که جنگی چو رستم بود

بیازارد او را خرد کم بود

ازین دو یکی را نجنبید مهر

خرد دور بد مهر ننمود چهر

یکی داستان زد برین شهریار

که دشمن مدار ارچه خردست خوار