جست‌وجو در شاهنامه

فرایین همان ناجوانمرد گشت

ابی داد و بی‌بخشش و خرد گشت

نخستین چنین گفت کای بخردان

جهان گشته و کار کرده ردان

کس کو ز پیمان من بگذرد

بپیچید ز آیین و راه خرد

که رستم بُدش نام و بیدار بود

خردمند و گُرد و جهاندار بود

چو نامه بخوانی خرد را مران

بپرداز و برساز با مهتران

مرا کاشکی این خرد نیستی

گر اندیشهٔ نیک و بد نیستی

شما را به دیده درون شرم نیست

ز راه خرد مهر و آزرم نیست

نگه کن بدین نامهٔ پندمند

مکن چشم و گوش و خرد را ببند

یکی انجمن کرد با بخردان

بزرگان و بیداردل موبدان

چو رستم سواری به گیتی نبود

نه گوش خردمند هرگز شنود

یکی موبدی بود رادوی نام

به جان و خرد برنهادی لگام

ازین دو یکی را همی‌بشکنی

روان و خرد را به پا افگنی

به گفتار گرسیوز افراسیاب

ببرد از روان و خرد شرم و آب

شبانگاه نیران خرداد ماه

سوی آسیا رفت نزدیک شاه

اگر راه یابد کسی زین جهان

بباشد، ندارد خرد در نهان

خرد نیست با گرد گردان سپهر

نه پیدا بود رنج و خشمش ز مهر

بدان را بهَر جای سالار کرد

خردمند را سرنگونسار کرد

گنهکار چون روی بیژن بدید

خرد شد ز مغز سرش ناپدید

که جاوید باد آن خردمند مرد

همیشه به کام دلش کار کرد