جست‌وجو در شاهنامه

ز دیدار و چهرش سخن بگذرد

همی داستان را خرد پرورد

گزین کرد زان رومیان مرد چند

خردمند و بادانش و بی‌گزند

خردمند و بادانش و شرم و رای

جهانجوی و پردانش و رهنمای

خردمند نه مرد رومی برفت

ز پیش سکندر سوی کید تفت

گزین کرد پیران صد از هندوان

خردمند و گویا و روشن‌روان

بفرمود تا هرک بخرد بدند

بران لشکر روم موبد بدند

خردمند بزدود آهن چو آب

فرستاد بازش هم اندر شتاب

چنین گفت با شاه‌، مرد خرد

که روغن بر اندام‌ها بگذرد

سخن‌های باریک مرد خرد

چو دل تیره باشد کجا بگذرد

پزشک خردمند را داد و گفت

که با پاک رایت خرد باد جفت

مرا پیش خوانی ترا شرم نیست

خرد را بر مغزت آزرم نیست

گر او را ز دستور بد بد رسید

چرا شد خرد در سرت ناپدید

از اخترشناسان و از موبدان

جهاندیده و نامور بخردان

سکندر بدید آن پسند آمدش

خردمند را سودمند آمدش

زنی بود در اندلس شهریار

خردمند و با لشکری بی‌شمار

خردمندی و پیش‌بینی کنی

توانایی و پاک دینی کنی

خردمند را بیطقون بود نام

یکی رای زن مرد گسترده کام

خردمندی و شرم نزدیک تست

جهان ایمن از رای باریک تست

بدو گفت کای مهتر پرخرد

چنین گفتن از تو نه اندر خورد

بدو گفت کای ناکس بی‌خرد

ترا مردم از مردمان نشمرد

تو دانش پژوهی و داری خرد

نگه کن بدین تا چه اندر خورد

اگر شاه بیند که با موبدان

شود نزد طینوش با بخردان

چو بشنید گفتار آن بخردان

پسندیده و پاک‌دل موبدان

نوشتند پس نامه‌ای بخردان

به نزد سکندر سر موبدان

گرین آمدنت از پی خواسته‌ست

خرد بی‌گمان نزد تو کاسته‌ست

گنهکارتر چیز مردم بود

که از کین و آزش خرد گم بود

هرانکس که دارد روانش خرد

جهان را به عمری همی بسپرد

اگر هیچ دارید داننده‌ای

خردمند و بیدار خواننده‌ای

بسی نیز شیرین سخنها بگفت

فرستاده خود با خرد بود جفت