جست‌وجو در شاهنامه

فرستمت چندان گهرها ز گنج

کزان پس نبینی تو از گنج رنج

فرستم چو فرمان دهد پیش اوی

ازان تازه گردد دل و کیش اوی

فرستم کنون با تو او را بهم

بخواند به مادرت بر بیش و کم

فرستمت بر نیکوی باز جای

تو باید که باشی خداوند رای

نبیند نه لشکر فرستم به جنگ

نیامیزم از هر دری نیز رنگ

بخوانی مرا بر تو باشد شکست

که یزدان‌پرستم نه خسروپرست

فزون زان فرستم که دارای منش

ز بخشش نباشد مرا سرزنش

من اینک یکی نامه نزدیک شاه

نویسم فرستم یکی نیک‌خواه

فرستم روان ورا آفرین

که از بدسگالان بشست او زمین

فرستم نگر دل نداری به رنج

نیرزد پراگنده رنج تو گنج

که دیگر فرستمت بسیار نیز

وزین پادشاهی ز هرگونه چیز

اگر یار خواهی ز درگاه شاه

فرستمت چندانک خواهی بخواه

مرا گر پذیری بسان رهی

که بپرستم این تخت شاهنشهی

دو پایش ببندند در زیر اسپ

فرستمش تا خان آذرگشسپ

وزان پس به خوبی فرستمش باز

ز مردم نیم در جهان بی‌نیاز

به تاوانش دیبا فرستم ز گنج

بشویم دل غمگنان را ز رنج

فرستمش یکساله زر و درم

نداریم فرزند او را دژم

فرستمش فردا بر اژدها

کزو بی‌گمانی نیابد رها