شعر کورش ! سلام به بلندای آوازه ات
کورش بزرگ عطر نفس تو دارد ... همچنان نای خانقاه و حنجر معابد بابل را می شنوم کرانه به آواز افتخار توست بین دو رود زانو زده مقابلت ... بی غرور به خاک افتاده و آنسوی تپّه های بپای پارس و اورشلیم ... روح جاودانه ات مقدّس ترین است کورش ... ! سلام به بلندای آوازه ات سلام به فکر تو شعور تو سلام به نام بزرگت که سربرگ بزرگ مهربانی است تو که جاودانه به نام انسانت ... آدمیّت بخشیدی تو که آزادی را سرودی و عشق را ... سبز قامت تاریخ نشاندی دین تویی تو که اعتقاد آدمیّتی و ظلم از تو مبرا شد و مردمان دربند ...
مشاهده و مطالعه