کورش بزرگ به مشرق قلب یزدان در زمینیست که ذراتش تن شاه دلیریست قبله تاریخ جهان کورش است گنج من آن گنج نهان کورش است جمله جهان را پدری باوفاست نام پدر را نبری از جفاست بلندا زمین زیر بالای توست که عدلت نشان از اهورای توست جهان زنده کردی به پندار نیک بشر خیره کردی به کردار نیک ز گفتار نیکت به خود مانده ام که همچون توشاهی کجا دیده ام تو با هر نژاد و هر اندیشه ای چنان تاکنی گو از آن ریشه ای بنای تمدن نهادی پدر نه باکینه و قتل و عام بشر به منشور تو بندگی در جهان به زیرآمد و بنده ات شد زمان به امید آن
دیدگاههای پژوهشگران