ایران ستیزی، مرگ تدریجی ما تاجیکان ست. ما تنها با بازگشت به دبیره پارسی، پیوند معنوی و فرهنگی با ایران بزرگ، میتوانیم بسبزیم
وگرنه، چون درخت پیری در رهگذر بادها و طوفانها، خزان خواهیم شد، و یا چون رود کوچکی، خشک خواهیم گشت اگر به دریای بزرگ ایران نپیوندیم
رژیمها میآیند و میروند، اما ایران جاویدان است و ما باید حتماً به جاویدان بپیوندیم
سنگ انداختن به سوی ایران، سنگ انداختن به سوی مادر خود، پدر خود، خانواده خود است
در هر گوشه اروپا چون با تلفن حرف زنم، می پرسند، فارسی صحبت دارید، ایرانی هستید؟ ومناسبتشان، از راننده تاکسی تا وزیرش، دیگر میشود
آبرو و اعتباری که ایرانیان در دنیا دارند، یگان ملت ندارد. آنها در همه جا گل سر سبد، نماد معرفت و خردند...
داداجان عطاء الله
رهبر حزب وطندار تاجیکستان
زنده باد آریایی که در هر گوشه از این جهان میباشد به امید تولد دوباره ایرانشهر بزرگ