وطن جان و تن من باد فداي وطن من آري به فداي وطنم جان و تن من جان چيست؟ ز جان بهتر و شيرينتر و خوشتر گر زانكه مرا هست، فداي وطن من امّيد كه هر روز جوانتر شود از پيش اين كشور ديرينه و ملك كهن من اي مام وطن، تا به ابد هيچ نباشد ... جز زمزمة عشق تو زين پس سخن من پروانهصفت مهر تو سوزد پر و بالم اي شمع رخت، روشني انجمن من با واژة پاينده وطن در جريان است گر قطرة خونيست روان در بدن من خواهم كه پس از مرگ من احباب بسازند از پرچم ايران عزيزم كفن من خواهم ز خدا «فخري» دلدادة شيدا پاينده و جاويد بماند وطن
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است؛ نخستین گفتوگوی مستند را آغاز کنید.