تصاویر بازسازی شده تخت جمشید (سه بعدی)

ای خدا چرا ما رو از دیدن تخت جمشید محروم کردی؟

بخوایین یا نخوایین فعلنه هیچی تو دنیا حساب نمیشیم
ما رو جزو ادم حساب نمیکنن
همین اعرابی که متنفر هستیم ازشون الان بهترین اقتصاد رو دارن در عین فاسدترین روش حکومتی رو دارن
البته نمیشه راحت در این مورد بحث کرد

سلام باتشکر از زحماتتون.از آن جایی که اسکندر به بهانه ی از بین بردن قوم بربرها به ایران حمله کرد،در جواب به تمام یونانی ها باید گفت:فقط ویرانه هایی که باقی است می تواند مانند یک مورخ بیطرف این نکته را بیان کند که غارتگر یا غارتزده کدام یک می تواند تجسم یک بربر واقعی باشد؟

اون زمان که ما ایرانی ها این بناها و کاخ های باشکوه و شگفت انگیز رو می ساختیم، بزرگترین بنای ساخته شده به دست عرب ها «چادر» بود.!!!

سلام خیلی متشکر قشنگ بودن ولی ای کاش میشد از تخت جمشید با این عظمت تصاویر با کیفت تری مثل تصاویر سه بعدی و چرخشی ساخت اخه خیلی حیفه که از اثر با این عظمت عکسهای خیلی باکیفیتری نباشه راستی من با نظر دوستان خیلی انرژی در مورد سرزمینم گرفتم ممنونم همگی موفق باشین

خدا اسکندر مقدونی رو لعنت کنه اگر این کاخ با عظمت رو ویران نمیکرد الان کشور های تازه به دوران رسیده عرب جرات نداشتند نام خلیج فارس رو تحریف کنند وهمه جهان در برابر شکوه ایران سر تعظیم فرود میاوردند

سلام مگه عمربن خطاب هم به نخت جمشید خسارت زده؟؟؟؟

شاعدمیفرماید:
خشایارشا ای همای نیرومند
توچه آیتی خدارا نه بشرتوانمت گفت نه خداتوانمت خواند

جناب خراسانی اسکندربیشتربه تخت جمشیدخسارت زد یاعمر؟

چند بیت از اشعار شهریار در باره تخت جمشید


شب، ز تشییع غروب خورشید بازمی گشت به تخت جمشید

من هم از قله ی البرز خیال تاختم قافله را از دنبال

تا مقامی که شنیدم از شب قصر داراست خدا را به ادب

ماه در ابر خود از شرم نهان بحریم از حرم پادشهان

نیز داران سپاه جاوید زنده می گشت و زهم می پاشید

چشم ها خیره و تند و سرکش لیک ریزان چو شرار آتش

لیک غوغا به سبکبالی خواب خفه می گشت چو آتش در آب

آخر کار به تلقین سروش اسم شب دادم و خوابید خروش

اسم شب «آتش اسکندر» بود که سیه باد رخ چرخ کبود

رفتم از پله ی رفعت بالا رو بخرگاه حریم والا

نرده ها ریخته دندانه نما خنده می آیدش از غفلت ما

بعد سی قرن صباوت سیماست سنگ ها صیقلی و چهره نماست

رهزن چرخ زده راه قرون وین غنائم بسر راه نگون

می توان دید در آن معرض باد جام جم، افسرکی، تخت قباد

مدفن عشق و حمیت بینی قتلگاه مدنیت بینی

داریوشش بدل آتش و خون تخت و بخت و علمِ داد نگون

ناگهم شد به نظر پرده گشا سینمائی دو مخالف سیما

این یکی چشم و چراغ افروزان وان دگر شعله و آتش سوزان

این درخشیدن تخت جمشید وان فروخفتن قرص خورشید

این فرا بردن کاخ و سردر وان فرود آمدن اسکندر

این یکی را که صدش گل چیدم در دل پرده چنین می دیدم

یافت فرمان شهنشاه صدور به پی افکندن این کاخ سرور

کاروان ها به غریو و به قطار اوفتادند به راه از اقطار

ساردی ها به طلا می آیند با چه برقی و جلا می آیند

بار نیل آید و مرمر از مصر نیل را قافله ها بر سر جسر

خیل لبنان همه با کاج آید هند با صندل و با عاج آید

بار مخمل زده کاشانی ها لعل بارند بدخشانی ها

از نشابور دمد فیروزه فلکش کرده نگین دریوزه

کاوش و غلغله در کوه و کمر کان زرافشاند و دریا گوهر

می شکافد جگر صخره و کوه سنگ از سنگ تراشان بستوه

نقشبندان و مقرنس سازان رنگریزان و قلم پردازان

نقشه ها مختلط و گلچینی مصری، آشوری، رومی، چینی،

لیک از آن جمله که بینی به میان چشم ذوق و هنر از پارسیان

همه اتباع و ملل دوش به دوش سخت در کوشش و در جوش وخروش

هرچه این پرده شریف و مشعوف آن یکی پرده مهیب است و مخوف

اهرمن تاخته بر غرفه حور تیرگی چیره به سرچشمه ی نور

تیغ کین است و کج اندازی ها نَقل اسکندر و آن بازی ها

خان مقدونیِ گل کرده جنون هرکجا می گذرد آتش و خون

بر سر قبضه شمشیرش دست سری از جام جهانگیری مست

می نهد پای به تخت جمشید تنگ عصر است و غروب خورشید

حکمفرما همه رعب است و سکوت مرد، در حشمت شاهان مبهوت

چشم هائی که به وحشت چیره است در شکوه مدنیت خیره است

بامهش کوکبه پهلو زده، مرد پیش این کوکبه زانو زده، مرد

به تماشا چه دلی می بازد که به تائیس نمی پردازد

هرچه زن بیشترش رعنائی کاخ از او بیشترش زیبائی

آتشی ساخت به دل غیرت زن که همه سوخت به جز حیلت و فن

مرد کز گردش در کاخ آسود زن فتان دو سه جامش پیمود

دم زد آن گاه سخنگوی فَتِن از خشایارشه و جنگ آتن

لحن شد سرزنش آمیز که هین! خرمن خصم و نگاه تحسین؟

خرمن خصم که دلکش باشد در خور شعله آتش باشد

تیره شب بود و هوا آشفته کوکب بخت جهانی خفته

پرتو روزنه ها، زار و نزار زرد و ماتم زده، چون شمع مزار

آسمان عربده چو بینی و مست می نماید که خبرهایی هست

هر دمش مشعل برق افروزد تا که را خرمن هستی سوزد

باد دامن به عتاب انگیزد تا کی از شعله فرود آویزد

اختران چشم فروبسته بخشم بو که دودی نرودشان در چشم

تخت جمشید، عروس زیبا دگر افسرده و محزون سیما

آشیانی است شرارش در بر بوستانی است، خزانش در بر

لاله ها بی رمق و بی یارا آخرین شمع شکوه دارا

تخت و تاج و کمر و گوهر و عاج می درخشد به سیل تاراج

رفته بر دوش سکندر تائیس خنده و خدعه بسان ابلیس

اهرمن تا ره حوّا نزند رخنه در طینت آدم نکند

خادمش مشعله ئی داده به دست تیغ عریان به کف زنگی مست

عامل جرم به شرکت گستاخ ابتدا می کند از پرده کاخ

پرده چون دختر زیبایی عفیف سر فروهشته به زلفان ظریف

زان جنایت که جهان می ورزید شعله و دست به هم می لرزید

وه چه بّرنده ندا بود و مهیب خشم وجدان که برآورد نهیب

شرمی از کار تبه دار ای زن شرم کن دست نگهدار ای زن

قبله پادشاهانست این جهان مرکز ثقل جهانست این کاخ

کاخ دانش بود و کعبه داد حرمت آئین و محبت بنیاد

خرمن خوشه فضل است و فنون گردآورده اعصار و قرون

این همه زشت چرائی ای زن؟ کاخ داراست کجائی ای زن؟

این پرستشگه ذوقست و هنر آخرین پایه معراج بشر

زیر پا هشته بشر دنیائی تا بدین پله کشیده پائی

این تمدن، که فرارفته به ماه چون فرود آریش ای زن در چاه؟

بنگر ارواح نیاکان و مهان چشم ها خیره ز آفاق جهان

زین جنایت همه خونین جگران در تو چون چشم ندامت نگران

بنگر آفاق به هول و تشویش دست ها بین شفاعت در پیش

خیره ای دیو شقاوت چه کنی؟ با سراپرده عفت چه کنی؟

ای فلک این چه دل است و یارا؟ پای اسکندر و کاخ دارا؟

شعله از پنجره می رد بیرون سرخ آن گونه که سیلی از خون

می گریزند حریفان چون تیر شعله دنبال کنان چون شمشیر

روشنان حمله ور از برق و شرار سایه ها مضطرب و پا به فرار

مانده تائیس و سکندر به میان نعره چون هلهله دوزخیان

در و پیکر به شتاب و به عطش می ربایند لهیب آتش

پیش دستی است به جان افشاندن که پس از شاه چه جای ماندن

درّ و گوهر به نشاطی که سپند در دل آتش و خون می رقصند

دود را جلوه زلف و خط و خال شعله را داده شکوهی به جمال

شعله سرمی کشد از ایوان ها چون گل زرد که از گلدان ها

منعکس نقش و نگار ایوان آتش از وی بنگرین الوان

شعله ها سبز و زری، عنابی سرکشیده به سپهر آبی

چون عروسان پرندینه قبا داده دامن به کف باد صبا

پرنیان های نگارین، افشان ماند از دور به رقص پریان

یاد می آورد از طنازی جشن شاه و شب آتش بازی

چه شکوهی که به هنگام زوال به همان جلوه دوران جلال

خوب را اول و آخر همه خوب مهر و مه را چه طلوع و چه غروب؟

ساختن بود بدان فر و جلال سوختن نیز بدین لطف و جمال!

تخت جمشید یک شاهکار هست که هیچ ملتی در جهان مثل آن را ندارد وهمیشه در حسرت آن خواهند ماند
من یک ترک هستم از دیار آذربایجان با این که آذری زبان هستم ولی وقتی بچه بودم قبل از این که بتوانم سخن بگویم یک ایرانی بودم و هستم
زنده باد ایران زنده باد آذربایجان زنده باد تخت جمشید
تنها آرزوی من این است که در زمان کوروش فرمانده ارتش بودم و در دفاع از تخت جمشید خود را جاودانه میکردم.......

واقعا تصمیم داشتم از ایران برم اما با دیدن این سایت اینقدر شرمنده شدم که همین جا می مونم و برا کشور عزیزم تلاش می کنم. ولی اول باید اسمم را عوض کنم تا به اصالت خودم برگردم

بسیار عالی بود. لذت بردم. باید همه تلاش کنیم که به فرهنگ خودمان باز گردیم

درود بر سرزمین پارس. سرزمینی که قلب من ، بدن من ، دل من ، فکرمن از ان به وجود امده. سرزمینی اسمانی. سرزمینی بی پایان و جاودان. وای وقتی به سرزمینم فکر می کنم تمام بدنم از نامش لخت می شود و به من ارامش می بخشد. درود بر سرزمین پارس....

ممنون پارسیان دژ

اگه عرضه دارین همه نظرات رو بذارین چرا هرچی که خودتون خوشتون میاد میذارین ؟ هاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا هااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

very nice... payande bad iran

چه بخواهیم وچه نخوایم،حقیقت همیشه زنده است.هرچه روی آنرا بپوشانیم،ولی نمیتوان آنرا ازبین ببیریم.
ایران همیشه زنده وپایدار است بیش از هفت هزار سال،،،،،،،
کوردلانی مانند اعراب سیصد سال نتوانستند ایرانی راعرب کنند .
ایران همیشه جاودان خواهد ماند چون شما فرزندان همیشه جوان وگلهای زیبای گوههای زاکرس البرز ودماوند وهزار مسجد رادارد.
شاد بمانید ومستحکم.
ازهمه عزیزانی که زنده گی وروحیه ایرانی مارا جلا میدهند شکر گزاری میکنم
زنده باشید چون ایران

سلام خیلی ممنون از تصاویر. وقتی اون متن که گفته بود از تخت جمشید متنفرم خوندم خیلی ناراحت شدم اینجور افراد نه ایرانی هستن نه مسلمان بلکه همان کسانی هستن که میگوین ایران یک کشور جعلی است واقعا براشون متاسفم.

درود بر تو شمشاد جان .

سلام
من نمیدونم به هنر گرافیکی تون تبریک بگم و یا به درک وفهم عمیق و عشق و علاقه اتان به سرزمین اهورایی

پیروز و پاینده باشید

vaaaay kheyli ghashang bodan

خوش به حال دوستمون که گفتند نزدیک تخت جمشید زندگی می‌کنند. آرزومه که فقط یک شب خواب ببینم در زمان کورش بزرگ زندگی می‌کنم. محشر جان ، تخت جمشید نیازی به دوست داشتن شما نداره. اگر اون رو دوست ندارید توی این سایت چه کار می‌کنید؟!!!

ول کنید اون محشر رو از همون اسمی که برا خودش انتخاب کرده معلومه چه شخصیتی داره!!!!!اقا شمشاد ایشون از همون کسایی هستن که من گفتم با کشور وتمدن وبزرگان ماسر جنگ دارن.

کاش من تو اون دوران زندگی میکردم و فرهنگ ایرانیمو با دوتا چشمام میدیدم

ازتون سپاس گذارم خیلی خیلی خوب بود !! باید گفت پارس و پارسی هنوز زنده است

شمشاد جون
کار خیلی قشنگی بود،امیدوارم همیشه شاد وپیروز باشی و از این دست کارها انجام دهی و به هدفت که زنده نگه داشتن زبان و تاریخ پارسی است برسی.شوربختانه هرکسی توان درک زیبایی را ندارد

از تخت جمشید متنفرم

سپاس

درود بر پارسی زبانان آریایی که در هر زمینه ای برای سروری و آزادگی کشورمان از هیچ تلاشی فروگذاری نمیکنند.پاینده ایران.زیبا و عالی بود.تا درودیدیگر بدرود