جست‌وجو در شاهنامه

برادر جهان ویژه ما را سپرد

ازیرا که فرزند او بود خرد

چنین گفت کای نامور بخردان

جهاندیده و رای‌زن موبدان

خردمند و شایسته بهرامشاه

همی داشت سوک پدر چندگاه

کسی کو به بخشش توانا بود

خردمند و بیدار و دانا بود

همان روز تو ناگهان بگذرد

در توبه بگزین و راه خرد

سگالش نگوییم جز با ردان

خردمند و بیداردل موبدان

به فرمان ما چشم روشن کنید

خرد را به تن بر چو جوشن کنید

خردمند نزدیک او خوار گشت

همه رسم شاهیش بیکار گشت

هم‌آنگه پدر کرد بهرام نام

ازان کودک خرد شد شادکام

چنان آمد اندر شمار سپهر

که دارد بدین کودک خرد مهر

گرین کودک خرد خوی پدر

نگیرد شود خسروی دادگر

چو بشنید زو این سخن یزدگرد

روان و خرد را برآورد گرد

ترا سال هست و خرد کمترست

نهاد من از رای تو دیگرست

سر راستی دانش ایزدیست

خنک آنک بادانش و بخردیست

چنین گفت کای بی‌خرد چنگ‌زن

چه بایست جستن به من برشکن

پسندیدم این رای و فرهنگ اوی

که سوی خرد بینم آهنگ اوی

به نیک و بد شاه خرسند باش

پرستنده باش و خردمند باش

بدیها به صبر از مهان بگذرد

سر مرد باید که دارد خرد

که هر کو نیاید به راه خرد

ز کردار ترسم که کیفر برد

فرستاد با او یکی پرخرد

که او را به نزدیک منذر برد

جوانوی را گفت کای پرخرد

هرانکس که بد کرد کیفر برد

از ایرانیان گر خرد گشته شد

فراوان از آزادگان کشته شد

خردمندی و رای و فرهنگ تو

شکیبایی و دانش و سنگ تو

سپاسم ز یزدان که دارم خرد

روانم همی از خرد برخورد

پدر بر پدر پادشاهی مراست

خردمندی و نیکخواهی مراست

پدر بر پدربر نیای منند

به دین و خرد رهنمای منند

به آواز گفتند پس موبدان

که هستی تو داناتر از بخردان

سپه را به هنگام روزی دهیم

خردمند را دلفروزی دهیم

برین پاک یزدان گوای منست

خرد بر زبان رهنمای منست

بدو گفت موبد که ای پادشا

خردمند و بادانش و پارسا

به هفتم چو بنشست گفت ای مهان

خردمند و بیدار و دیده جهان

چو با مردم زفت زفتی کنیم

همی با خردمند جفتی کنیم

برفتند با نامه‌ها موبدان

سواران بینا‌دل و بخردان