آیا ازدواج با خویشان در ایران باستان وجود داشته؟
خَویدوده یا خوهدوده (پهلوی:خوئیتوک دس) و صورت کتابی آن «خوئیتودات» (اوستایی. xᵛaētuuadaθa) مفهومی است در دین زرتشتی که در آن اشاره به نوعی ازدواج پسندیده و خوب میشود. علیرضا شاهپور شهبازی و علی اکبر جعفری معتفدند از آنجا که به گفته آنها در منابع کهن مانند گاتها و اوستا معنایی از ازدواج با محارم راجع به خویدوده وجود ندارد و البته در منابع بعدی همچون دینکرد وادوریراف نامه و تفاسیر موبدان که مربوط به اواخر دوره ساسانی میباشد از ازدواج با محارم سخن به میان آمده است و همینطور زرتشتیان حال حاضر چنی
مشاهده و مطالعه