کاوش در دانش تاریخی

نتایج جست‌وجو برای «فردوسی»

مقاله‌ها، پرسش‌های علمی و پژوهشگران را در یک نمای یکپارچه پیدا کنید.

نتایج ترکیبی

یافته‌های مرتبط با «فردوسی»

۹۶ نتیجه

گالری تصاویر و ویدیوها شمشاد امیری خراسانی · 4 دقیقه مطالعه

معرفی اسدی طوسی

معرفی اسدی طوسی ابونصر علی بن احمد اسدی توسی شاعر ایرانی قرن پنجم هجری و سرایندهٔ اثر حماسی گرشاسپ‌نامه است. وی به نقل مجمع الفصحاء در سال ۴۶۵ هجری درگذشت. آرامگاه وی در تبریز است. اسدی نظم گرشاسپ‌نامه را در سال ۴۵۸ هجری قمری به پایان رساند. گرشاسپ‌نامه در میان آثاری که به پیروی از شاهنامهٔ فردوسی نوشته شده‌اند، یکی از متنهای بسیار موفق به شمار می‌رود. اسدی توسی از چند جهت دیگر هم در تاریخ ادبیات ایران دارای اهمیت است: کهن‌ترین دستنویس فارسی که تاکنون به دست آمده ‌(الابنیه عن حقائق الادویه) به خ

مشاهده و مطالعه
حکومت ماد ها شمشاد امیری خراسانی · 14 دقیقه مطالعه

دانستنی هایی پیرامون لرها

- تاریخچه و نژاد: چیزی که واضح و روشن است ،اینست که بررسیهای زبان شناسی و فرهنگی، نشان دهنده پیوستگی قومی لرها با دیگر اقوام ایرانی به ویژه شعبه پارسی است. لران قدیمی ترین قبایل آریایی ایران زمین می باشند که از روزگاران کهن در نواحی غرب وجنوب غرب و در امتداد دامنه های زاگرس ساکن بوده و هستند . لران بازماندگان شاخه ای از نژاد آریا بنام کاسیان هستند که بین هزاره سوم و اول پیش از میلاد به هنگام مهاجرت اقوام آریایی شعبه ای از این اقوام موسوم به کاسیها به لرستان آمدند و با بومیان منطقه در آمیخته و بد

مشاهده و مطالعه
حکومت ماد ها شمشاد امیری خراسانی · 4 دقیقه مطالعه

درفش کاویان

درفش کاویان «درفش کاویان» (Derafsh-e Kavian) نام پرچم افسانه‌ای سلطنتی ساسانیان است. در شاهنامه‌ی فردوسی (ویراسته‌ی خالقی‌مطلق، ص ۷۰-۶۶، بیت ۱۸۴ به بعد) چنین آمده است که «کاوه‌ی آهنگر» در زمان شورش علیه «ضحاک» ستمگر، پیش‌بند چرمی‌اش را [به نشانه‌ی قیام و اعتراض] به شکل یک پرچم، بر نیزه‌ای چوبین آویخت. در نتیجه‌ی این شورش، پادشاهی ایران به «فریدون»، شاهزاده‌ای از خاندان کهن سلطنتی منتقل شد و او نیز پیش‌بند یاد شده را با طلا و زربافه و سنگ‌های گران‌بها و شرابه‌های سرخ، زرد (یا آبی) و بنفش بیاراست

مشاهده و مطالعه
کوروش بزرگ (کوروش شناسی) شمشاد امیری خراسانی · 18 دقیقه مطالعه

کوروش مردم شهر را کشته است؟!(تحریف نوشته های گزنفون توسط غیاث آبادی)

نویسنده: فریدون فرمزار برگرفته از وبسایت نقد رضا مرادی غیاث ابادی اهالی شهر یا میدان جنگ؟! غیاث آبادی در یک ادعای عجیب می نویسد: در فصل سوم کتاب سوم نقل شده که کورش و سپاهیانش به اندازه‌ای از اهالی شهر را کشتند که «زنان شیون و زاری آغاز کردند و دیوانه‌وار به هر سو می‌گریختند. آنان اطفال خود را به آغوش گرفته بودند و از معدود کسانی که زنده مانده بودند، استغاثه می‌کردند که نگذارید ما تنها و بی‌پناه بمانیم». بنگرید به: کورش بزرگ و مصادره اسناد تاریخی، رضا مرادی غیاث آبادی، دوشنبه ۳ بهمن ۱۳۹۰ باز هم

مشاهده و مطالعه
کوروش بزرگ (کوروش شناسی) شمشاد امیری خراسانی · 6 دقیقه مطالعه

داستان کوروش و اپیس چیست؟ (بررسی پندار نادرست قتل عام مردم)

نویسنده: فریدون فرمزار برگرفته از وبسایت نقد رضا مرادی غیاث آبادی مدتی است که جناب رضا مرادی غیاث آبادی بحث رویدادنامه نبونید-کوروش را مطرح می کنند و اینچنین القا می کنند که کوروش بزرگ در اپیس قتل عام انجام داده است. این در حالی است که تا چندی قبل خود جناب غیاث آبادی از مخالفان سر سخت این موضوع بودند و معتقد بودند که بر اساس رویدادنامه نبونید، این نبونید بوده است که مردم را قتل عام کرده است! رک: پژوهشگری که پژوهش هایش را حذف می کند!! گویا پس از آنکه نوشته های ایشان با تکیه بر منابع یونانی مورد ن

مشاهده و مطالعه
کوروش بزرگ (کوروش شناسی) شمشاد امیری خراسانی · 15 دقیقه مطالعه

کورش و به آتش کشیدن خانه مردم!!؟؟ (تحریف نوشته های گزنفون توسط غیاث آبادی)

نویسنده : فریدون فرامرز برگرفته از سایت نقد رضا مرادی غیاث آبادی یکی از موارد دیگری که آقای غیاث آبادی به آن اشاره می کنند که باز هم تحریفات و غرض ورزی ها در آن موج می زند این نوشتار است: به گزارش گزنفون، کورش در برابر لشکر سراسر مسلح خود نطقی ایراد کرد که خلاصه آن چنین است: «امروز همه نعمت‌های آسمانی در اختیار ماست تا به تارومار دشمنی بپردازیم که در خواب است. جوایز این کشتار از برای شما طلا و اموال و نام نیک و آزادگی است. ما در صبح زود در حالی به شهر حمله می‌کنیم که مردم در بستر ناز و خوشی آرمی

مشاهده و مطالعه
حکومت ماد ها شمشاد امیری خراسانی · 8 دقیقه مطالعه

هوشنگ دومین پادشاه ایران

به نام اهورامزدای پاک هوشنگ دومین پادشاه ایران هوشنگ به اوستایی: haošyangha - هئوشینگه که از دو واژهٔ هوش و هَنگ است, و به پهلوی: hōšang به معنای کسی که منازل خوب فراهم سازد، یا بخشندهٔ خانه‌های خوب، است. لقب او در اوستا پَرَداتَ (Para-dāta)، به معنای مقدم و بر سر قرار گرفته است. این لقب در پهلوی پِشداتَ و پِیشداد (Pēš-dād) و در فارسی پیشداد شده‌است.[۱] وی نخستین شاهی بود که اهورامزدا آتش را به وی شناسانید. همچنین نخستین استخراجگرِ آهن، نخستین آهنگر و نخستین قربانی کننده است. بر پایهٔ گفته‌های ش

مشاهده و مطالعه
فردوسی بزرگ شمشاد امیری خراسانی · 28 دقیقه مطالعه

همانی زمان و مکان و نام و نشان پادشاهان ماد با کیانیان

چکیدۀ مقاله که در آغاز متن مقاله مستتر است: ترتیب و توالی و زمان و مکان و نام و نشان پادشاهان ماد به وضوح نشانگر آن هستند که اینان همان کیانیان اوستا و کتب پهلوی و شاهنامه هستند که تحت نامهای یا القاب مترادف خودشان معرفی شده اند که ما این نامها و یا القاب ایشان را جداگانه به ترتیب توالی تاریخی شان می آوریم تا ساده تر مورد مقایسه و تحقیق قرار گیرند: :پادشاهان ماد دایائوکو (٧١۵- ٧۶٨ ق.م)، اوپیته یا اوپیس (?۶٨۵- ٧١۵ق.م) [دارای چهار اولاد ذکور]، خشثریتی (۶۴٧- ?۶٨۵ ق.م)، فرائورت (۶٢۵-۶۴٧ ق.م)، کی آخس

مشاهده و مطالعه
آثار باستانی و ارزش های تاریخی شمشاد امیری خراسانی · 4 دقیقه مطالعه

درخت سرو در اسطوره های ایرانی

سرو سرو کاشمر یا سرو کشمر یا سرو مقدس زرتشت درختی بوده که بر طبق باور زرتشتیان به دستور زرتشت کاشته شده بود. این درخت بسیار زیبا و بزرگ بود و شهرت آن به متوکل خلیفه عباسی رسید. خلیفه دستور به قطع آن داد و پیشنهاد زرتشتیان آن شهر که ۵۰۰۰۰ سکه طلا برای قطع نکردن آن درخت بود مورد قبول واقع نشد و آن را قطع کرده و برای خلیفه به بغداد بردند. یک روز قبل از رسیدن درخت به بغداد، متوکل به قتل رسید و این مطابق پیش گویی زرتشت بود که گفته بود هر که این درخت را قطع کند، کشته خواهد شد. این سرو در زمان قطع شدن

مشاهده و مطالعه
آثار باستانی و ارزش های تاریخی شمشاد امیری خراسانی · 2 دقیقه مطالعه

آرش کمانگیر - اسطوره شناسی

آرَشِ کَمانگیر نام یکی از اسطوره‌های کهن ایرانی و همچنین نام شخصیت اصلی این اسطوره‌است. اسطوره آرش کمانگیر از داستان‌هایی است که در اوستا آمده و در شاهنامه از آرش در سه جا با افتخار نام برده شده ابوریحان بیرونی، در کتاب خود به نام «آثارالباقیه» به هنگام توصیف «جشن تیرگان»، داستان آرش را بازگو می‌کند و ریشه این جشن را از روز حماسه آفرینی آرش می‌داند. در اوستا آرش را اِرِخشه خوانده‌اند و معنایش را نیز کسانی معناهایی کرده‌اند: از آن دسته «تابان و درخشنده»، «دارنده ساعد نیرومند» و «خداوند تیر شتابان

مشاهده و مطالعه