درود به شما یک سوالی دارم که خواهش می کنم که جواب بدید چرا قبل از حمله اعراب به ایران خود ایرانیان به اعراب حمله نکردند؟ چرا همه جا رو تصرف کردند به غیر از عربستان؟
هنوز دیدگاهی درباره این پرسش ثبت نشده است.
چون توی اون بیابون بی آب و علف هیچ چیز بدرد بخوردی نبود و اگر بود خسرو پرویز بزررگ به اونجا حمله میکرد چون خسرو دور تا دور عربستان رو گرفته بود در سال 1932 ملک عبد العزیز بن سعود در عربستان به پائشاهی رسید و سلسله آل سعود رو بنیان گذاشت که پادشاهی وی مصادف با کشف نفت بود و به همین خاطر آل سعود تونست روی پای خودش وایسته ناگفته نماند که اسکندر مقدونی میخواست یه سلسله جنگ راه بندازه که با فتح عربستان شروع میشد اما حیف که اجل مهلت نداد اعراب از ضعف دولت ساسانی در زمان یزدگرد سوم استفاده کردند و حمله رو شروع کردند با همون وجود یزدگرد 15 سال مقاومت کرد و گرنه چرا عبد العظیم جوزانی جرات حمله به خشایارشا رو نداشت چون ایران در زمان خشایارشا در اوج قدرت بود قدرتی که پایه هاش به داریوش بزرگ برمیگرده به هر حال تنها پادشاه ایرانی که به عربستان لشکر کشید شاپور دوم ساسانی بود که علت اون هم این بود که عربها در منطقه ای نزدیک به بندرعباس امروزی به یه دختر ایرانی تجاوز میکنن و بعد میدزدنش پدر دختره از خجالت سکته میکنه و فلج میشه شاپور دوم هم با خبر میشه و به عربستان لشکر میکشه و طی جنگ 45 هزار عرب رو میکشه و 15000 تا رو به معادن ایران میاره و شونه هاشون رو سوراخ میکنه و با طناب به هم وصل میکنه تا نتونن فرار کنن بخاطر همین به شاپور دوم شاپور ذوالاکتاف میگن عربها خیلی ازش متنفر بودن ولی آفرین به غیرت این مرد ایرانی
درود همانگونه که در پاسخ به 13732731 و بی نام هم گفتم عربستان کاملا خشک و صحرای بی محصول (به جز خرما ) بوده که از نظر اقتصاد هم بی ارزش بوده پس ساسانیان دلیل برای جنگ با این قوم بیابانگرد نداشته اندو مزاحمت چندانی هم برای ایران نداشته اند.
عربستان منطقه بیابانی و کویری و بدون هیچ تمدن یا اقتصاد درخشان ، به هیچ وجه برای ایرانیان ،این منطقه اهمیتی نداشته
پاسخی روشن بنویسید و برای ادعاهای کلیدی، راه بررسی منبع را نشان دهید.
پس بگو چطور در جنگ ذوقار قبل از اسلام ایرانیان از عده ی کوچکی از اعراب شکست سختی خوردن؟؟؟؟
بازم بگو اختلاف و خیانت یعنی زمان قبل از خسروپرویز ؟؟؟
1.لطفا احترام بگذارید و به من اهانت نکنید.
خوب است که من هم شما را خائن عرب پرست بخوانم؟؟؟
2.بد نیست بدونید دلیل اصلی جنگ ذوقار چی بوده؟؟؟ خیانت!!!و تهمت !!!!آری اگر به عدی تهمت نزده بودند و یا نعمان بن منذر کشته نشده بود جنگ ذوقار به وجود نمی آمد .اول تحقیق کنید که جنگ سر چی بوده سپس به این صراحت بنویسید:
بازم بگو اختلاف و خیانت یعنی زمان قبل از خسروپرویز ؟؟؟
3. علت شکست هم باز خیانت سرداری به نام قیس بن مسعود کاردار خسرو پرویز در عراق بوده . که در دومین روز جنگ با خیانت خود به سپاه ایران مقدمات شکست را فراهم کرد.
4.دومین علت شکست در جنگ هم نداشتن آب کافی به به همراه سپاه ایران در روز های گرم تابستان حیره (کوفه) بود .سپاه ایران چون اعراب را دست کم گرفته بودند برای دوروز آب به همراه داشتند. ولی سپاه اعراب از این موضوع آگاهی یافتند و برای 15 روز آب داشتند و طبق نقشه جنگ را برای چند روز طول دادند وخب تعدادی از سپاه ایران بر اثر تشنگی جان دادند.
5. این که شما نوشتید:
بازم بگو اختلاف و خیانت یعنی زمان قبل از خسروپرویز ؟؟؟
ولی جنگ ذوقار در زمان خسرو پرویز بودن نه پیش از آن.
ثانیا جناب عالی هم بگوید که در اون زمان چندین لشکر و گارد شاهنشاهی هم در نبرد شرکت داشتن و بگید فرماندهی این جنگ خوده خسرو پرویز بود.در مقابل چه کسانی؟؟؟و به چه دلیل؟؟؟
در مقابل یک قیبله کوچک از اعراب عراق عده ایی کوچک در مقابل حکومتی که در ان زمان میتونست یک میلیون نفر را بسیج کنه و به دلیل اینکه خسرو پرویز میخواست دختری رو به حرمسرای خود اضافه کنه البته اگه این در اعراب بود اونا رو شهوت پرست معرفی میکردید و رییس قیبله عرب از اینکا ممانعت کرد.این به یاد داشته باش همانطور در قران گفته شده در جنگ جالوت و طالوت عقده ی کمی 313 نفر به جنگ ارتش جالوت با هزاران نفر با زره و اسب جنگی و ادم های بی رحم رفتن و در اخر جالوت بزرگ که در قران سه بار اومده به دست یک نوجوان به نبی داوود کشته شد.وقتی ایمان به خدا داشته باشی به هر کفر و ظلمی فاقد میای و این در دوران معاصر در کشورمون اتفاق افتاده انقلاب در کشوری به ژاندرمن قاره اسیا بود که هیچ کس بارو نمیکرد و این فقط با اسلام و ایمان اتفاق افتاده البته از نظر شما میتونه خیانت نیروی هوایی به شاه و تسیلم شدن نیروی زمینی معرفی کنید اما این ایمان به خدا هست که بالاتر از هر دستی هست.
لطفا در دید خود تجدید نظر کنید
1. در:اولا احترام عربی است و من مسلمان به اگاه ترم
هدف شما را نیافتم.
2. علت جنگ ذوقار چیز های دیگری بوده:
خسرو بعد از کشتن نعمان ایاس بن طائی را عامل حیره و همه ولایتهایی کرد که به دست نعمان بود. خسرو به ایاس نامه نوشت که اموال و سلاحهای نعمان را نزد او بفرستد. ایاس پاسخ داد که ترکهٔ نعمان نزد طایفهٔ بنی شیبان (یکی از تیرههای بکر بن وائل) است.
ایاس کس پیش هانی بزرگ طایفه فرستاد که اموال را پس بگیرد ولی هانی بن مسعود نخواست که اموال را پس بدهد. چون هانی ابا کرد، خسرو خشمگین شد و گفت که طایفهٔ بکر بن وائل را نابود خواهد کرد و خواست سپاه بفرستد.
ایاس به وی گفت که «گروه بنی شیبان و گروه بنی بکر و بنی عجل مردمانی بسیارند و در زمستان پراکنده هستند سپاه بزرگ لازم است.» قرار بر این شد که هنگام تابستان که هانی بن مسعود و همهٔ بنی شیبان بر سر آب ذوقار جمع شدند، سپاه برای جنگ فرستاده بشود.
خسرو فرستادهای نزد اعرابی که در فصل گرما نزدیک آبگاه ذوقار ساکن شده بودند، فرستاد که یا تسلیم شاه شوید یا از این دیار بروید یا برای جنگ آماده باشید.
پایتخت لخمیها، شهر حیره
قوم به مشورت نشستند و حنظله بن ثعلبه را سالار خویش کردند. حنظله گفت که اگر تسلیم شوید، شما را بکشند و زن و فرزند به اسیری برند و اگر بروید، از تشنگی هلاک شوید، پس برای جنگ شاه آماده باشید.
فرماندهٔ سپاه ایران در این جنگ با ایاس بن طائی بود. در طرف دیگر چند قبیله از طایفهٔ بکر بن وائل (بکریان)، در جنگ شرکت داشتند. سپاه خسرو از قشون زیر تشکیل شده بود.
۱. سپاه قیس بن مسعود، کاردار خسرو در سواد عراق، مرکب از ده هزار نفر عرب.
۲. سپاه هامرز تستری، فرمانده سپاه خسرو، مرکب از دوازده هزار نفر.
۳. سپاه هرمز خرداد، مرکب از هشت هزار نفر.
۴. سپاه جلابزین، فرمانده سپاه خسرو.
چون سپاه ایران نزدیک شد. هانی به بکریان گفت «ای گروه بکریان شما، تاب سپاه خسرو وعربان همراهشان را ندارید، سوی بیابان شوید» اما حنظله بن ثعلبه به دشت ذوقار خیمهای بپا کرد و قسم خورد که تا خیمه نگریزد او نگریزد. پس برای یک نیمهٔ ماه آب ذخیره کردند.
تبانی و همکاری قیس بن مسعود، فرماندهٔ سپاه عرب خسرو با سپاه بکر بن وائل
قیس بن مسعود کاردار خسرو در عراق، خود از قبیلهٔ شیبانی بود و جنگیدن با هم خویشان برای وی سخت بود. شب قبل از شروع جنگ قیس بن مسعود پنهانی فرستادهای، نزد سپاه بکر بن وائل فرستاد و پیغام داد که «مرا از دل و جان با شما پیوند است و میخواهم پیروزی و ظفر از آن شما باشد، نه سپاه عجم که ایشان بیگانهاند و شما خویش من هستید.اگر شما صلاح میدانید، امشب ما از سپاه خسرو میگریزیم و آنها هم ناچار به هزیمت میشوند یا اگر شما بخواهید، فردا هنگام جنگ، ما هزیمت کرده تا ایرانیان غافلگیر شدند.» هانی بن مسعود و حنظله بن ثعلبه دو سالار قبیله، گفتند «فردا در میانهٔ جنگ، اگر به جبهه پشت کرده، هزیمت کنید، برای ما بهتر است.» لشکر عرب چون خبر قیس بن مسعود را شنیدند، میل به جنگ در ایشان افزوده شد و گفتند «فردا از جان گذشته و میجنگیم.»
نبرد ذوقار
جنگ در روزی بسیار گرم آغاز شد و سپاه ایران به اندازهٔ دو روز آب همراه داشتند. در روز نخست، در مراسم گشایش جنگ و نبرد تن به تن، هامرز تستری، یکی از چهار فرماندهٔ قشون ایران، نخستین کسی بود که کشته شد. لشکر عرب شادی کردند و آن را به فال نیک گرفتند.
در روز دوم ایاس آب کافی برای نیاز سپاه خود نیافت. طبق تبانی قبلی، قیس بن مسعود، در هنگام نبرد، سپاه خود را از میدان بیرون کشید و ایاس تنها بماند. ایرانیان چون هزیمت ایشان بدیدند، از تشنگی بیطاقت بودند و دل شکسته. اعراب به کمین نشسته، ناگهان به سپاه ایران حمله برده، جنگ شدت گرفت.از پیش و پس، لشکر اعراب از ایشان میکشتند تا چندان کشته شدند که هیچ حربی این مقدار کشته نشده بودند.
ابن خلدون مینویسد، ایرانیان به هزیمت رفتند و در گرمای طاقت سوز نیمروز، همه یا کشته شدند یا از تشنگی مردند.
3.من می پذیرم که گاهی ایمان برتر از قدرت است ولی در آن زمان هنوز اسلام گسترش نیافته بود و حتی به گفته ی تارخنگاران پیامبر به مدینه هجرت نکرده بود که عرب سوسمار خور ایمان داشته باشد.
4. من می پذیرم که شمار نیروی ایران بیش از چند طایفه ی عرب بوده ولی شما حق خیانت به میهن خود و طرفداری از اعراب بدوی را ندارید .زیرا که هم غیرت ایرانی خود را فرو هشته اید و هم از اعرابی که در اسلام پست شمرده شده و پیامبر ایشان را نکوهش می کردند طرفداری می کنید.