حضرت علی وامام حسن وحسین درجنگ وهجوم به ایران
هنوز دیدگاهی درباره این پرسش ثبت نشده است.
درود 1.در جریان جنگ ایران و اعراب امام علی که مخالف سر سخت خلافت عمر و عثمان بودند چگونه می توانند رضایت به شرکت 2یادگار پیامبر بدهند؟؟ 2.در این سال ها امام حسن و امام حسین 12-13 ساله بودند و کودک 12.13 ساله چگونه میتواند چنین کشتاری بکند؟؟ 3.برفرض محال اگر چنین بوده پس چرا ایرانیان (اهل سیستان) نخستین خون خواهان امام حسین بودند؟؟( در سال 62 هجری ) 4.امام علی حتی در جنگ جمل هم امام حسن وامام حسین را به میدان نفرستادند و پیوسته ایشان را نگهبانی می کردند زیرا ایشان وارثان امامت و فرزندان پیامبر و بانو فاطمه زهرا بودند. 5.زمانی که امام رضا به ایران سفر کردند روزی ایشان به یکی از سرداران ایرانی و در میان ایرانیان فرمودند : ما را باشما نسبت خویشاوندی است . پرسیدند چگونه ؟ فرمود : این نسبت از همان ازدواج جدم حسین و شهربانو است. و ما همه از نسل یزد جرد(یزدگردیم) 6. در این صورت چگونه شهربانو راضی با ازدواج امام حسین که به جنگ ایران رفته است شد؟؟و خود او را بر گزید؟؟ در نتیجه : چنین چیزی دروغ محض و آشکارا ست. در صورت داشتن هرگونه پرسش بامن تماس بگیرید. بدرود
جواب دادن به این سوال شمابه مزاج خیلی ها خوش نمیادپس مثل کبک سرمان رازیربرف کنیم بهتراست
درود قبلا به طور تخصصی در سایت به این موضوع پرداخته شده است
پاسخی روشن بنویسید و برای ادعاهای کلیدی، راه بررسی منبع را نشان دهید.
دوست گرامی
علی ابن ابیطالب - خلیفه چهارم است
اگر ایشان اینقدر عاشق و دلخسته پارسیان بودند - میتوانستند لشگر آدم خور عربها را از ایران بیرون ببرند.
سال 35 ه. ق
با قتل عثمان در مدینه مردم استخر باز شورش می کنند و این بار در زمان خلافت خلیفه چهارم ایشان عبدالله بن عباس را والی عراق و فارس می کنند .
عباس به استخر لشکر می کشد و استخر را فتح می کند و مردم بسیار از استخر را می کشد
/ در کتاب فتوح البلدان و فارس نامه ابن بلخی/
البته در تاریخ طبری و تمام کتب تاریخی اینگونه موارد بسیار است
پس از صفویه بود که ناگهان ما متوجه شدیم - خاندان عصمت و طهارت عاشق ما ایرانیها بوده اند
وگرنه هیچ سند تاریخی برای این عشق وجود ندارد
کما اینکه خود شما دوست گرامی هم به استدلال بسنده کردید و از ارائه سند پرهیز
با سپاس از شما
و نيز گفته اند: در فتح طبرستان (مازندران ) كه سعيد بن عاص فرماندهي لشكر اسلام را به عهده داشت و با آنان جنگيد ،عبد الله بن عباس و بسياري از صحابه و همين طور حسنين، حضور داشتند. (3)
اما اين دو بزگوار در جنگهاي زمان علي (عليه السلام) شرکت داشتند .
پيش از شروع جنگ جمل حسن بن علي طبق دستور پدر بزرگوار همراه با تني چند از ياران امام علي، وارد كوفه شد و مردم را جهت مشاركت در جهاد عليه ناكثين، فراخواند. (4)
حضور امام حسين عليه السلام هم در جنگ جمل قطعي است. چند روايت تاريخي دربارهي جنگ جمل اين ادعا را ثابت ميکند:
در جنگ جمل مروان بن حکم به دست اصحاب اميرالمؤمنين علي اسير شد و حسن و حسين عليهما السلام او را نزد اميرالمؤمنين شفاعت کردند و امام او را آزاد فرمود.(5)
بعد از آنکه سپاه جمل منهدم شد و شتر عايشه به خاک افتاد، عايشه را به قصر بنيخلف بردند و علي با حسن و حسين و عمار به بصره رفتند.(6)
در جنگ جمل امام علي عليه السلام فرزندش، محمد بن حنفيه، را به قلب سپاه دشمن فرستاد و حسن و حسين را باز داشت. علت را از محمد بن حنفيه پرسيدند.
گفت:« حسن و حسين دو چشم علي هستند و من دست او. علي با دست خويش از چشمانش محافظت ميکند.».(7)
امام حسن از شجاعان عرب بود و در جنگ صفين جزء سرداران عمده و رشيد و فرماندهان بزرگ سپاه اسلام بود.(8)
به صورت حكم كلي و به مقتضاي ضوابط و ايدئولوژي اسلام؛ يعني با توجه به محتواي دين اسلام (كه مشتمل بر جهاد، دفاع، امر به معروف، نهي از منكر و... است) و سيره پيامبر(ص) و امامان(ع) ميتوان گفت: جهاد و دفاع و اتخاذ شيوه جنگي براي زدودن موانعي كه در مسير گسترش اسلام وجود دارد، پذيرفته است.
در اين دوره ياران علی در جنگها شركت فعال داشتند، از جمله:
- عمار ياسر در فتح مصر، شوشتر و ديار بكر؛
- مالك اشتر نخعى در نبرد قادسيه و مصر؛
- حجر بن عدى كندى در نبرد جلولاء و قادسيه؛
- براء بن عازب در فتح شوشتر، ابهر، قزوين و زنجان؛
- زيد بن صرحان در نبرد جلولاء؛
- حذيفه بن يمان در جنگ نهاوند؛
- مقداد بن اسود كندى در فتح مصر و ديار بكر؛
- هاشم مرقال در نبرد قادسيه، بيت المقدس و جلولاء؛
- سلمان فارسى در فتح مدائن.
ای کاش بیشتر مجالی بود و حوصله ای - و نمیدانم چه اصراری بر این داریم که بگوییم عده ای از اعراب میگفتند به ایران حمله نکنیم - چون مردم خیلی خوبی دارد!!!
این بیشتر شبیح به طنز و شوخی است