به نام خدایی که لر آفرید
به نام خدایی که لر آفرید وجودش را زغیرت پر آفرید نژادم ز خورشـیـد روشنـتـر است ز هر کس تو گویی نژادم سر تر است منم بـــی شـــــیـــــــــر تــــن پدر بر پدر گـــــــرز و شـــمشــیر زن چه خونی به رگ های این طایفه است که هر قطره اش غیرت و عاطفه است ز دســت زمـــانه بباید گـریست ز برنو بدستان دگر هیچ نیست دریــغا کـــجایند شـیــران نـــر تــفــنـگـهای برنو و اسـب کهر کـجایـنــد زنــهای مـینا بـه سـر نــشــینــند و زایـند شـــیـران نر مرا دودمـانم ز یک گــوهر است نــژادم ز خــورشید افزونتر است گر ای
شمشاد امیری خراسانی