ایا لرها از اقوام اریایی هستند؟

سلام خدمت شما اولا اصیل ترین و بزرگ ترین قوم دنیا قوم لر هستند و با توجه به اینکه لر ها از قوم پارس هستند و کوروش هم از قوم پارس بود این نظریه هم درست هست و اخر اینکه اریو برزن شواهد کاملا اثبات شده ای داره که به طور قطع نشون میده که لره و اگه به استان کهگیلویه و بویر احمد سفر کنید میتونید مشاهده کنید

لرها و بختیاری ها در زمان صلاح الدین ایوبی از شمال غرب سوریه به غرب ایران مهاجرت کرده اند . در تاریخ حمدا... مستوفی آمده است . به لحاظ ژنتیکی لرها و بختیاری ها کمترین درصد ژن آریایی را دارند حدود 5% . زمان کوروش و اسکندر اصلاً لری در ایران وجود نداشت .

طبق نظر دانشمندان بی طرف غربی لرها بازماندن تمدن عیلام هستند و اگر توسط آنها نوشته نمیشد الان تاریخ ما 1400سال و یا کمتر بود . عیلامی ها نه ترک و نه عرب بودند بلکه آسیانیک و از ساکنان اولیه این قاره بودند و سرزمین آنها از 160000سال قبل ویا بیشتر محل زندگی انسان بود و بعدها اقوامی همچون لولوبی و گوتی و کاسی در آن ایجاد شدند و سرانجام تمدن ایلام 6000 سال پیش از همان انسانها ایجاد شد.تمدن ایلام در سه دوره تا زمان هخامنشیان حاکم بودند با ورود پارسها و پذیرفتن آنها توسط مردم ایلام به تدریج هخامنشیان در انشان حاکم شدند و و چند نسل از هخامنش تا کوروش کبیر نخست در همین انشان شاه بودند .پس از سقوط هخامنشی مردم این خطه با الیمایید به حیات خود ادامه دادند و در هیچ کجا به قتل عام عیلامی توسط هخامنشی اشاره نشده البته شاهان هخامنشی کتیبه و لوح خود رابه سه زبان از جمله ایلامی مینویسند پس اگر این تمدن نابود شده بود و یا گویشوران نداشت چرا استفاده میشه. پس ساکنین فعلی این سرزمین همان بازماندن عیلام وبعد الیمایید هستند که با پارسها متحد شدند .البته طبق علم اکنون چیزی به اسم نژاد خالص وجود ندارد.پس لرها وارث تمدن عیلام هستند از بنیان گذران ایران

با سلام به خدمت همشهریانم من اصالتم لر هیت و در نهاوند زندگی میکنم و کارم تحقیق درباره اصالت لرها هستش در طول تاریخ دورغهای زیادی توسط استعمارگران امروزز و تاریخنگاران یهودی که تسلط ویژه ای در تحریف تاریخ دارند به خورد ما داده اند و تا الان هم ما را بر ازن باور نگه داشتند اما ما خواسته و ناخواسته با به واقعیتهایی گردن بنهیف که زیاد دوست نداریم بشنویم مثال اقوام اریایی اروماییان برای زنده نگهداشتن کمپانبهای هند شرقی و غربی و یا چپاوت خاورمیانه شروع به دروغپردازی درباره اقوام اریایی کردنند مثال گفتند که اقوام اریایی که در سیبری ساکن بودن و بعد اب و هوا عوض شد و چون دیگر زمینی براب چرا و کشاورزی نبود در حدود ۷هزار سال پیش شروع به مهاجرت به سه نقطه دنیا از جمله هند خاورمیانه بویژه ایران و اروپا شدنند اولین دروغی که گفتند که عصر یخبندان از ۷هزار سال پیش شروع شد که این دروغی بسیار بزرگ است عصر یخبندان۱۰هراز سال پیش شروع شده بوده و در ضمن قبل از ان هم سیبری دو یا سه ماه از سال برف و یخبندان نداشت و بقیه سال در برف و یخبندان بود در این دو یا سه ماه زمینینها نه قابل کشت و چرا نبود اگر ما واقعیت را بپزیریم که بیشتر تاریخ نگاران واقعی که بدور از استعمار و صهیونیزم هستند مهاجرت اریاییان برعکس ماجرا است خواستگاه اریاییان هند است و در هند ایینی و خدایی به نام اریا هست که در هند باستان پرستندگان ان ایین را اربایی میخواندنند این ایین را کولیهای هند که ۱۷ شاخه بودنده میپرستیدنند این گروه ۱۷ گانه لباسی یکسان اما با کمی تفاوت با هم داشتند که کرت پوش یا کرد پوش نام داشت و زبانشان هم همین طور با اندکی تفاوت می شد زبانشان را فهمید و خط شان خط هند باستان بود انان که در شمال و شمال غرب و غرب هند میزیستند مورد ظلم ستم دیگر قبایل هند قرار گرفتند با انکه از اقوام هندی بودنند چون بیابانگرد بودنند و کارشان اواز خوانی رقص مطربی بود و از کشاورزی و دامداری چیزی نمیدانستند و برای همسایگان جز دردسر چیز دزگری نداشتند از طوی دیگر قبایل هندی طرد یا رانده شدنند و انان راهی دیگری نداستند جز مهاجرت به خاورمیانه و اروپا ابن مهاجرت از ۳۰۰۰سال پیش ارام ارام شروع شد و در این ۳۰۰۰ سال انها توانستند بر این منطقه تسلط پیدا کنند خوب این اقوام کولی شامل ۱۷ گروه بودنند که عبارت است پشتونها اردوها تاجیکها فارسها بلوچها مازنیها گیلکها تالشها تاتها لرها کردها اسوریها اورامیها کلهرها ارمنیها گرجبها و لکها انان با ورود به فلات ابران شروع به جنگ با قبایل محلی ایران کردنند این قبایل که بیسترشان ترک زبان بودنند شامل مادها پارسها پارها خوزها کادوسیان لولوبیان اعیلامیان ساکها کاسپینها و دیگر اقوام محلی بودنند که توسط قبایل کولی ۱۷ گانه نابود شدنند در این حمله که به مرور صورت گرفت با قتل و غارت تجاوز اغار شد و بیشتر تندنهای قدیمی توسط اریاییان هند که خدایی بنام اریا و زبانی یکسان و خط باستانی پهلوی که همان خط هند باستان هست تسلط یافتند اریاییان با دیدن تمدنهای پیشرفته محلی شروع به مصادره تمدنها به نام خود کردنند و خود را وارثان همان تمدنهایی دانستند که توسط خودشان نابود شده بود و حالا با گستره نفوذ خود بر خاورمیانه و اروپا تسلط ویژه ای دارند و ان است داستان اریاییان که درسته تلخه اما ما اریاییان باید این را قبول کنیم که نا از نژاد برتریم و لازم نیست خود را وصله تمدنهای ساکها لولوبیان کادوسیان کاسپینها اعیلامیان سومریان که اصلا از ما نیستند و بیشترشان ترک هستند بجسبانیم چون ما انها را برای همیشه روزگار ندبود کردیم تا خودمان بمانیم خودمان

اولا بزارید بهتون بگم که وقتی میگید فارس منظور این نیست که شما پارس هستید چون هر کسی بی اصالات باشه میگه من فارسم و فارس یعنی من جز اقوام ایرانی نیستم چون اگر به نقشه ی سکونت پارس ها دقت کنید تقریبا جنوب کشورن بعد چجور میشه تاجیکستان فارس باشه افغانستان هم فارس. دوما زبان پارسی پهلوی همون لری امروزیه و توی منشور کوروش اولین جمله اش اینه هدم کوروش که لریه و ینی من کوروش هستم... سوما عیلامی ها وقتی آریایی ها اومدن تمدنشون نابود شده بود چارما به جرعت میتونم بگم هیچ قومی تو ایران مثل لر و کرد اصالت نداره تو از هر لری بپرسی 7جدتو بگو تا هفت پشت خودشو میگه اونقت این فارسا اصن نمیدونم پدر بزرگ خودشون کیه

لرها از اقوام عیلامی و بختیاری ها از اقوام کاسیت ها هستن که تمدنی حدود 7000هزار سال دارند معبد چغازنبیل از معابد معروف آن زمان است که در شوش میباشد زبان آنها بسیار نزدیک به هم میباشد که زبانی کلامی و لفظی نبوده بلکه زبانی همراه با خط و نقطه و نقاشی بوده که در دوره هخامنشیان این خط عیلامی به عنوان زبان کاربرد اصلی داشته

باستان شناسان برای آگاهی از پیشینه اقوام و سرنوشت آنها و اطلاعات مربوط به آنها به سراغ سنگ نوشته های بیرون آمده از دل خاک میروند که زمانی اجداد همان افراد قوم آنها را بروی سنگها حک کرده اند هرچه تمدن آنها پیرفته تر و شکوهمند تر باشد و بناهای ساخته شده بیشتر باشد راحت میتوان پیشینه آن اقوام را بدست آورد یکی از دلایلی که همواره پیشینه لرها در پرده ای از ابهام وجود دارد سبک زندگی آنها است انها همواره از هزاره های دورتر پیشیه کوچرویی داشته اند و هرگز بنایی و یا سنگ نوشته ای در زیستگاه خود نداشته اند که از روی آن مشخص شود بنابراین برای آگاهی باید به سراغ کتیبه های پیدا شده در سرزمین های دیگر و یا نقل باستان شناسان معروف را گرفت همانطور که در پست قبل گفته شدبا توجه به سنگ نوشته های کشف شده از تمدن بابل اصلیت آنها نه آریایی نه فارس و نه عیلامی ویا به قول خودشان فرزندان کورش و داریوش هستندبلکه آنها از نسل اقوامی به نام کاسی هستند که هزاران سال است مانند انسانهای نخستین کوچنده بوده و هیچگاه تمدن درخوری نداشتند آنها با اینکه نزدیک پانصد سال بر تمدن شکومند بابل حکمراندند اما پس اخراج آنها توسط عیلامی ها دوباره بدون آنکه از بابلی ها چیزی بیاموزند به همان شیوه زندگی روی آوردند از شروع پیدایششان آنها ثابت کردند بر خلاف اقوام همسایشان مثل بلبلی ها و عیلامی ها و آکدی ها هرگز مغز تمدن ساز و ابزار سازی نداشتند در زیستگاه آنان هرگز بناهای شکوهمندی مثل آنچه که در بابل و شوش دیده شده پیدا نشده ویا هیچگاه یک سبک معماری و بنایی در بین آنها گزارش نشده آنها همواره بدون ترقی و پیشرفت کوچنده بودند و هرگز به تغییر محیط پیرامونشان به نفع خود فکر نکرده اند شاید یکی از دلایلی که فعالان آنها با اینکه از پیشه خود بخوبی آگاه اند اما آن را برزبان نمی آورند و یا به طریقی خود را با صاحبات تمدن های درخشان مثل عیلامی ها قوم و خویش می دانند همین است و اینم بگم که زیاد به حرف های اونا اهمیت ندین چون بی حساب و کتاب حرف زدن بین اونها عیب نیست

درود، لرها آریایی نیستند چون قبل از ورود آریایی ها ساکن بودند. آثار کشف شده توی غارها و چغازنبیل نشون میده که حتی لباس و رقص اون موقع شبیه الان لرهاست. پس لرها کاسی، عیلامی هستن. ازنژاد لولوبی که بعد ها مطابق با همان کوچک و بزرگ گفتن به آنها تقسیم شدند، لر های به اصطلاح کوچک کاسی و لر های بزرگ عیلامی بودند در حالی که هیچ تفاوتی با یکدیگر ندارند و با یکدیگر به شدت تلفیق شده اند، تاریخ غارهای کوهدشت نشان میدهند که قبل از کردها که آریایی و ماد هستند، لرها در آن مناطق نزدیک کرمانشاه تا جنوب و میانرودان و خلیج فارس سکونت داشتند، در واقع بر خلاف باور عامیانه مردم، لر ها و کردها بیشترین تفاوت ژنتیکی و نژادی رو با هم دارند و لر ها بیشترین تفاهم نژادی را با گیلک ها دارند که علتش هم همون سکنای کاسیت ها در زمان مهاجرت در آن مناطق هست.

کردها از تبار کولی های مهاجر هندی هستند 1 . کولی ها طوایفی بسیار پر جمعیت از هندوستان و قسمتی از پاکستان هستند که زندگی آنها همیشه با کوچ نشینی همراه بوده؛ و در زبانهای محلی ایرانی مانند طبری نیز «کرد» بمعنی چوپان کوچ نشین است. 2 . لباس محلی کولی ها کاملاً مشابه با لباس محلی کردها است. کلاه کردها مشابه عمامه کولی های هندی است. لباس محلی و آرایش موی زنان کرد شباهت بسیاری با کولی ها دارد. (البته بعضی از کولی ها، لباسهای محلی کشور میزبان را نیز ممکن است بپوشند ولی منظور ما لباس سنتی اصلی کولیان است که شباهت بسیار با لباس کردی دارد) (تشابه قیافه هایشان هم غیر قابل انکار است). 4 . اسامی طوایف کولی ها که به ثبت رسیده اند مشابه اسامی طوایف کردها است. مانند: طوایف کولی: کلیلایی، سوران، خرات، سور، جات/جاف، کاولی، کرماچی، قادریا، خانی، بوکان طوایف کردی: کلیایی، سورانی، خرات، زور، جاف، کاویانی، کرمانچی، قادری، خانی، بوکان کلیلا، نام شهری در استان «راجستان» هندوستان است و به ساکنان آنجا «کلیلایی» گفته میشود. «کولی های کلیلایی» در ایران، «کردهای کلیایی» نامیده میشوند و هر دو گروه بزبان هند و فارسی صحبت میکنند. خرات، نام شهری در استان «اوتار پرادش» هندوستان است. طایفه خرات در سنندج و کرمانشاه رسماً خودشان را کولی معرفی میکنند و در کتاب «تاریخ مردوخ»، نوشته شده توسط مردوخ کردستانی، طایفه خرات را از کردها معرفی میکند. پس ملاحظه میشود که خود کردها، طوایف «کولی» و «کردی» را در یک مقوله دسته بندی کرده اند. در حقیقت چون طوایف مهاجر کولی کوچ نشین بودند از آنرو واژه «کرد» را برای آنها بکار برده اند. خانی، نام طایفه ایست پر جمعیت در استان «هیماچال پرادش» هندوستان در نزدیکی مرز پاکستان. در هندوستان به مردم این استان رسماً آریایی گفته میشود. اقلیتی هم در پاکستان زندگی میکنند. مهاجران «کولی خانی» در شمال عراق ساکن شدند و بعدها به ترکیه هم مهاجرت کردند. جات، نام یکی از پرجمعیت ترین طوایف هندی است که در سرتاسر شمال هند و قسمتی از پاکستان زندگی میکنند. زط ها، هم زیرشاخه همین طایفه هستند. دسته ای از کولی های جات به شمال عراق مهاجرت و در آنجا ساکن شده بودند و در زمان محمد رضا شاه به ایران مهاجرت کردند و در کرمانشاه ساکن شدند. در ایران به آنها کردهای «جاف» هم می گویند. طایفه ای بنام «زط» هم در استان ایلام زندگی میکند. بوکان، نام یکی از پرجمعیت ترین طوایف هندی است که در استان «پنجاب» زندگی میکنند. در جنوب افغانستان نیز دسته ای از آنها زندگی میکند. بوکان در زبان سانسکریت یعنی «گرد و غبار». بسیاری از مردم این طایفه از پیشوند و پسوند «بوکان» برای اسم فامیل خود استفاده میکنند. کولی های مهاجر «بوکان» در جنوب استان آذربایجان غربی ساکن شدند و اسم آن شهر را هم بوکان گذاشتند. برخی کردها به قصد بومی جلوه دادن خود در ایران، سعی میکنند تا گذشته کولی خودشان را انکار کنند و با رندی نام طایفه هایشان را تحریف میکنند تا از شکل هندی خارج شود. مثلاً نام یکی از طوایف کولی ها در شهر مهاباد «قادریا» است که در زبان سانسکریت بمعنی «گوسفند» است و با زیرکی آنرا به طایفه «قادری» تحریف کرده اند! طایفه «قادریا» یکی از پر جمعیت ترین طوایف هندی است و هم اکنون در شمال هندوستان زندگی میکنند. سوران، نام شهری در استان «اوریسای» هندوستان است. و به ساکنان آن شهر «سورانی» گفته میشود. مهاجران کولی سورانی در شمال عراق ساکن شدند و بعدها به سوریه و ایران نیز آمدند. در سوریه و عراق شهرهایی بنام «سوران» وجود دارند که کولی های مهاجر سورانی، آنجا ساکن شدند. ملاحظه میکنید که اسامی تمام طوایف کردی از نام شهرهای هندی گرفته شده، زیرا از آن نواحی به خاورمیانه مهاجرت کرده اند. اگر این تشابه اسمی، یک یا دو تا بود، آنرا بحساب تصادف یا شانس میگذاشتیم ولی وقتی اسامی تمام طوایف کردی، واژه های هندی هستند، دیگر احتمال تصادفی بودن منتفی میشود. 5 . معرکه گیرهای کرد، نمایشهای عجیب و غریبی نشان میدهند که مشابه نمایشهای مرتاضهای هندی است. هر دو گروه شمشیر و میل از یکطرف بدنشان بطرف دیگر فرو میبرند، یا میخ و خنجر به سرشان وارد میکنند و طوری هم نمیشود. کردها اینگونه نمایشها را با خود از هندوستان آورده اند. مهاجرت کولی ها (کردها) به ایران، از زمان ساسانیان (بهرام گور) آغاز شد و آنها را به قصد مطربی و رقاصی می آورند. ابتدا در شمال عراق که پایتخت ساسانیان بود اسکان دادند و بعد به دیگر جاها پخش شدند. مهاجرت کولی ها از هندوستان به شمال عراق کماکان ادامه داشت تا اینکه در زمان خلفای اموی بار دیگر شدت گرفت. حمد الله مستوفی میگوید: در زمان بهرام کار مطربان بالا گرفت، چنانکه مطربی روزی به صد درم قانع نمیشد. بهرام از هندوستان دو هزار لوطی (کولی) جهت مطربی بیاورد و نسل ایشان هنوز در ایران مطربی میکنند. حمزه اصفهانی، همین ماجرا را در کتابش بازگو میکند اما تعداد کولی های مهاجر را دوازده هزار نفر می گوید که در شمال عراق ساکن شدند. فردوسی طوسی هم همین ماجرا را بیان میکند و تعداد کولی های وارد شده از هندوستان به شمال عراق در زمان بهرام گور را دوازده هزار میشمارد. عماد توحیدی در باره مهاجرت کولی ها (کردها) به شمال عراق می نویسد: کولی ها در عهد ولید بن عبدالملک خلیفه اموی به ایران و بین النهرین آمدند. این کولی ها از حوالی رود سند سفلی (هندوستان قدیم) بطرف فرات و دجله آمدند و به محض اینکه مستقر شدند به دزدی و راهزنی و قتل پرداختند و راه بصره و بغداد را بستند و قیمت خواربار بالا رفت و مردم در فشار قرار گرفتند. از جمع بندی منابع تاریخی فوق میتوان نتیجه گرفت که شمال عراق در زمان ساسانیان و حتی بعد از ظهور اسلام، مهمترین مقصد کولی های مهاجر بود. فقط در زمان بهرام شاه تعداد آنها بالغ بر دوازده هزار نفر بود و بعدها تعدادشان بیشتر شد. بعد از ظهور اسلام در زمان خلافت ولید بن عبدالملک بازهم دسته های کولی از هندوستان به شمال عراق وارد شدند که تعداد آنها را بسیار زیاد ساخت. در کتاب جهانگشای نادری، می گوید که نادر شاه افشار تعدادی از کولی های هندی الاصل (کردها) را به قصد رامشگری به خراسان آورد. در کتاب تاریخ مردوخ، اثر مردوخ کردستانی میگوید: که خان کرد در استان سلیمانیه عراق از طوایف جاف و ثلاث (دو تا از طوایف کرد عراقی که بعدها به ایران مهاجرت کردند) عصبانی بود زیرا آنها راهزنی میکردند و از بابت چرای احشامشان حق علوفه نمی پرداختند. از جمع بندی تمام مطالب فوق اثبات میشود که کردها همان کولی های مهاجر هستند که در دوره های ساسانی و خلفای اموی به شمال عراق کوچیده اند و بعدها بخاطر افزایش جمعیت به اطراف پراکنده شده اند. در زمان نادر شاه هم جمعیت قابل توجهی از کولی های کراچی (کردهای کرمانچی) در خراسان ساکن شدند. در تمام کتب تاریخی نوشته اند که بسیاری از مردان کولی به شغل آهنگری مشغول بودند و این تنها صنعتی است که آنها بلدند کولی ها مهاجر توسط ساسانیان و خلفای اموی به شمال عراق بقصد مطربی و رقاصی دعوت شدند و بعد از ازیاد جمعیتشان بر علیه همان حکومتها شورش کردند. مهاجرت کولی ها (کردها) از هندوستان به ایران، بعد از ظهور اسلام هم ادامه داشت که در زمان نادرشاه افشار بیشتر شد.در زبان هندی به عمو می گویند «کاکا» و در زبان کردی هم همین واژه با همان معنا زیاد استعمال میشود. در ضمن کولی های شیراز هم «کاکو» تلفظ میکنند. منابع: پرسه کولی ها در سرزمین ایران، عماد توحیدی تاریخ طبری، محمد جریر طبری شاهنامه فردوسی Edwards, j. , (2009), Language and Identity, Cambridge University, New York Duranti, a. , (2004), Linguistic anthropology, Cambridge University, New York Amanolahi, S. Norbeck, E. , (1975), The Luti, an Outcaste Group of Iran. Rice University Studies 61(2): 1-12.

دوست بزرگوار،اصالت به دانش انسان و عمل اوست. تاکید روی قومیت و نژاد ،سودی به حال انسان ندارد.به فارسی پوس کنده آب و نان نمی شود. ولی دعوا و نژاد پرستی و خود بر تر بینی جنگ و تفرقه ایجاد می کند، قدرت جمع را از بین می برد و دشمن را بر انسان مسلط می کند. گیرم که پدران ما برترین انسان روی زمین، سود حاصل برای ما چیست؟ ادب و دانش ما بهترین معرف ما است.انسان بی ادب اگر فاضل ترین پدر را هم داشته باشد،در چشم مردم بزرگ نمی شود. بهتر است به جای تفاخر به نژاد، انسان تواضع را در خود تقویت کند که فرموده اند : هرگز نخورد آب زمینی که بلند است.