كوروش ای شير ژيان پارسی
كوروش اي شير ژيان پارسي اي سخن هايت دمادم راستي اي هواي پاك شاد آشتي ميهنت را درجهان آراستي خون پاك آريايي در تنت مهروماه پارسايي در سرت نغمه تابان مزدا بر لبت جلگه آب رهايي همرهت ما همه چشمان به راهت دوختيم چون به گيتي پند تو اندوختيم راه تو راه رهايي جستن است ني كه در خواب سياهي خفتن است كوروش اي جانم فداي راه تو درتن ومغزم همه اواي تو چون خردمندان خردمندي كني در تن وجان همه مردي كني چشم گيتي را همه نيكي كني تنگ دستان را دست گيري كني در مرامت مردمان را داشتي خوي خود را چون درخت افراشتي مردمان
مشاهده و مطالعه