فروهر (فر کیانی و فر ایرانی)
در اوستا از دو "فر" یاد شده است: فر کیانی و فر ایرانی فر یا فره ایزدی یکی از کهنترین و پرآوازهترین بن مایههای فرهنگی و باور شناختی در ایران باستان،و در جهان بینی زرتشتی است.همچنین فرّه ایزدی یکی از ارکان مهم آیین پادشاهی است و لازمه قدرت و فرمانروایی. فرّه در اوستایی "خورنه" در پارسی باستان "فرنه"،در پهلوی "خورّه" یا "خره" و در پارسی دری در ساختهای "فره" و "فر" آمده است.درباره فر آنچه میتوان گفت این است که فر در باورشناسی کهن ایران،فروغ یا نیرویی مینوی و ایزدی است که هرکس از آن برخوردار گر
مشاهده و مطالعه