تاریخ کیلویی چند ؟!

یکی از دردهای کشور ما اینه که حتی تحصیلکرده هامون خیلی با تاریخ میانه خوبی ندارن. اگه یادتون باشه در دوره های دبیرستان هم نه تاریخ و نه معلم تاریخ معمولاً جدی گرفته نمی شدند. مسخره تر از این نمیشه که یه نفر به اصطلاح مدعی یا یه نفر تحصیلکرده، ندونه از دو یا سه نسل قبلش، پدرش کیه؟ ملتی که تاریخ گذشته اش رو نمی خونه و نمی دونه، همه چیز رو خودش باید تجربه کنه. آیا فرصت این کار رو داره؟ آیا عمرش به این تجربه ها کفاف میده؟
ببینین امریکایی دویست و چند ساله وقتی از تاریخ صحبت می کنه، با چه احترام و وقاری ازش حرف می زنه. ببینین در مدارس عالی شون درس تاریخ از چه وزنی برخورداره. در کشورهای اروپایی هم همینطوره. از این دردناک تر نمیشه که تجربه ای رو به قیمت گزاف به دست میاریم ولی اون رو نگه نمیداریم. یه نسل، دو نسل می گذره و همه یادمون میره و اون وقت دوباره روز از نو و روزی از نو. باید باور داشته باشیم که بدون شناخت دیروز، هرگز قادر نخواهیم بود امروز و فردای بهتری رو واسه خودمون بسازیم.
ایرانی ام و زادگاهم ایران است
ِاین خانه اجدادی من این ایران است

مشاهده محتوا بیشتر

دیدگاه بگذارید

avatar
  اشتراک  
به من اطلاع بده