هیچ دوره ای در تاریخ نمی تواند بی عیب باشد.
لطفا به نقل قول پایین نگاهی بیندازید:
تعلیم و تربیت در دوره ساسانیان
در زمان ساسانیان با وضع طبقانی خود، مانند ادوار سابق تربیت مخصوص به خانوادههای نجبا و اشراف بوده است و مردم عادی از آن بهرهای نداشتهاند. در عین حال چنین به نظر میرسید که به واسطه احتیاج بیشتر به دبیران، کارگزاران دولتی و ماموران وصول مالیات، تعلیم و تربیت تا حدی بیش از دورههای قبل گسترش مییابد. در این دوره ظاهرا عده بسیار معدودی از طبقات غیر اشرافی شامل طبقه متوسط از سواد و تعلیم و تربیت مختصر برخوردار بودند. یکی دیگر از علل توسعه تعلیم و تربیت افزایش و ارتباط با ممالک و توسعه بیشتر دانش و علم و احتیاج وسیعتر به آگاهی از اوضاع و احوال مردم دیگر بوده است.
بر اثر افزایش ارتباط در دوره ساسانیان، علوم مختلف شامل پزشکی، هیات، ادبیات و فلسفه به طور محسوس در ایران پیشرفت کرد. در این دوره به علت پیدایش مذاهب تازه و مسائل جدید اقتصادی و اجتماعی، بحث درباره علوم اجتماعی و حکومتب و تکامل اسنان بیش از پیش معمول شد و حتی ظاهرا پادشاهانی نظیر انوشیروان به این گونه مسائل علمی اظهار علاقه میکردند و در مباحث آنها شرکت میجستند.
در قسمت ادبیات و هنر نیز به علت افزایش روابط اقتصادی و اجتماعی با شرق و غرب مخصوصا هند، بعضی از آثار ادبی خارجی به زبان پهلوی برگردانده شد.
لطفا به نقل قول پایین نگاهی بیندازید:
تعلیم و تربیت در دوره ساسانیان
در زمان ساسانیان با وضع طبقانی خود، مانند ادوار سابق تربیت مخصوص به خانوادههای نجبا و اشراف بوده است و مردم عادی از آن بهرهای نداشتهاند. در عین حال چنین به نظر میرسید که به واسطه احتیاج بیشتر به دبیران، کارگزاران دولتی و ماموران وصول مالیات، تعلیم و تربیت تا حدی بیش از دورههای قبل گسترش مییابد. در این دوره ظاهرا عده بسیار معدودی از طبقات غیر اشرافی شامل طبقه متوسط از سواد و تعلیم و تربیت مختصر برخوردار بودند. یکی دیگر از علل توسعه تعلیم و تربیت افزایش و ارتباط با ممالک و توسعه بیشتر دانش و علم و احتیاج وسیعتر به آگاهی از اوضاع و احوال مردم دیگر بوده است.
بر اثر افزایش ارتباط در دوره ساسانیان، علوم مختلف شامل پزشکی، هیات، ادبیات و فلسفه به طور محسوس در ایران پیشرفت کرد. در این دوره به علت پیدایش مذاهب تازه و مسائل جدید اقتصادی و اجتماعی، بحث درباره علوم اجتماعی و حکومتب و تکامل اسنان بیش از پیش معمول شد و حتی ظاهرا پادشاهانی نظیر انوشیروان به این گونه مسائل علمی اظهار علاقه میکردند و در مباحث آنها شرکت میجستند.
در قسمت ادبیات و هنر نیز به علت افزایش روابط اقتصادی و اجتماعی با شرق و غرب مخصوصا هند، بعضی از آثار ادبی خارجی به زبان پهلوی برگردانده شد.