نجیب زادگان در زمان داریوش بزرگ
در (زمان داریوش بزرگ)،فقط مردانی ویژه ، اجازه و افتخار همراهی و خدمت به پادشاه را داشتند.اینان از (نژاده ترین خانواده ها برگزیده) می شدند و (آزاتکان یا آزادگان) خوانده می شدند.به معنای نجیب زادگان.شاید قرنها بعد در اروپا ، نجیبزادگی به عنوان خصلتی اشرافی مورد توجه قرار گرفت و بر مولفه های آن تکیه شد سخن نجیبزادگان اعتبار طلای بیغش دارد.هر سخنی،هر قولی به پشتوانه نجابت است که ضمانت می شود،بی نیاز به سوگندی یا نوشته ای و شاید از نخست ،اصالت شامل این بزرگترین فضیلت آدمی بوده است و بعدها تعاریف دیگر
شمشاد امیری خراسانی